Nadszedł listopad. Złota, polska jesień przeradza się w paskudną, wynarodowioną (bo nikt się do niej nie przyznaje) chlapę/pluchę, jak kto woli. Mokro, zimno, nieprzyjemnie.

W czasie deszczu, gdy dzieci się nudzą… Mogą poeksperymentować :] .

Ostatnimi czasy wydano wiele nowych wydań dystrybucji Linuksa. Ubuntu 9.10 (i odmiany), openSUSE 11.2, Mandriva 2010.0. Każda z nich bardzo się zmieniła.

Oprócz nowych wersji systemów, nadchodzą odświeżone i ulepszone aplikacje. Według harmonogramu Firefoksa, pierwsze wydanie z serii 3.6 powinno nadejść lada moment.

Skłoniło mnie to pewnych przemyśleń.

Ergonomia i takie tam

Od przesiadki na KDE4 nie widzę nic lepszego. Brak mu może łatwości zmiany wyglądu niczym kameleon, czym lekką ręką chwali się GNOME, bo silniki mają rozbudowane wachlarze opcji a motywy instaluje się i zmienia bardzo łatwo. Brak mu też takich doków jak AWN czy Cairo Dock (Daisy to kiepski żart). Pisałem już o tym. Jest lżej, szybciej, przyjemniej.

Zmieniłem także drastycznie Firefoksa. „Schromowaciłem” go, wziąłem sobie do serca prawa Fittsa. Mówi ono między innymi o wykorzystaniu krawędzi ekranu. Zauważyć można je bardzo łatwo np. w Windows i GNOME (przycisk menu Start czy menu Aplikacje/Miejsca/System można kliknąć najeżdżając na samą krawędź ekranu, nie ma tam żadnego odstępu).

Firefoksowi przeniosłem karty na górę ekranu, pasek tytułowy kompletnie wyłączyłem, zyskując około 30px. Zainstalowałem rozszerzenie autoHideStatusbar oraz URL Tooltip, dzięki którym zyskałem jakieś 20px w pionie, URL stron w dymku i pływając pasek statusu, gdy potrzebna mi do szczęścia któraś ikonka.

Mogłem użyć rozszerzeń Hide Caption czy podobnych, jednak nie działały one tak, jak bym sobie tego życzył. Zależy mi teraz tylko na przyciskach okna jako przesuwalnych przyciskach paska narzędzi i zwykłych obramowaniach okien dla wyskakujących okienek.

Z racji posiadania panoramicznego ekranu, mogłem sobie pozwolić na zmniejszenie szerokości okna Firefoksa i rezygnację z maksymalizacji. Przeniosłem także okno maksymalnie do prawej krawędzi ekranu. Dzięki temu mogę bez odrywania oczu od czytanej treści, przejść na skraj ekranu i kółkiem złapać pasek przewijania (moje ulubiona zachowanie kółka na pasku przewijania).

Ergonomia w każdym calu. Oprócz tego, zrezygnowałem z ikon wielkości 22×22/24×24 na rzecz 16×16. Usunąłem także wewnętrzny margines/dopełnienie (padding). Nie zrezygnowałem jednak z paska zakładek. Menu jest niewygodne.

Zyskałem chyba maksimum w pionie :] .

Firefox

Z załamania prędkością jego działania stworzyłem nawet nowy profil, do którego przeniosłem wszystkie rozszerzenia i ustawienia. Ale nic to nie dało. To obszerna historia zawsze go spowalnia. Wydawało mi się, że kiedyś Firefox posiadał opcję usuwania historii starszej niż ustalona w opcjach. Obecnie istnieje opcja przechowywania historii starszej niż wybrana. Nie tego mi do szczęścia potrzeba.

Samego interfejsu KDE nie potrafię ogarnąć na tyle, by zyskać w pionie dzięki panoramie, a nie stracić na wygodzie.

Dobrze, mniejsza już o te ergonomie i inne pierdoły .

Z ważnych rzeczy, stwierdziłem także, że moja najlepsza dystrybucja Linuksa musi mieć w pakietach Firefoksa i XBMC. I Firefox ten musi śmigać ładnie.

Wycieczki

Ostatnimi czasy udało mi się przetestować kilka dystrybucji.

Ubuntu 9.10

Tu było ciekawie. Bardzo. Pobrałem ISO, wypaliłem na moje CD-RW, stworzone do tego celu. Uruchomiłem LiveCD. Zobaczyłem wyłącznie protest monitora. Nie chciał wyświetlić nic w rozdzielczości 2048×1536 z odświeżaniem pionowym równym 93KHz. No cóż. Nie miałem więcej czasu, żeby się pobawić. Kombinowałem z X.Orgiem, ale nic z tego nie wyszło. Ba, odpalałem nawet dpkg-reconfigure i nic mi nie pomogło. Lubię minimalizm, ale pusty ekran z komunikatem błędu i trybem bezpiecznym nic nie zmieniającym, system odpada na wejściu.

Zanim przeszedłem dalej, poużywałem trochę LiveCD 9.04 i byłem zachwycony działaniem Firefoksa.

Mandriva 2010.0

De facto przypadek skłonił mnie do spróbowania jej. Byłem tradycyjnie zachwycony tapetami i ekranami powitalnymi. Pochwaliłem DrakConfa, po czym mógłbym go tylko pogładzić po głowie. Brakowało mi wielu opcji. Dla Makowców byłaby to dobra dystrybucja, bo zawiera absolutne minimum opcji w centrum konfiguracyjnym. Nie komplikuje sprawy. Edycja One, którą pobrałem, zawierała pełne spolszczenie, sterowniki nVidii i bodajże nawet Flash Playera. Fajna sprawa nie musieć bawić się ze sterownikami. Tylko te usańskie patenty…

openSUSE 11.2

Nie zdecydowałem się na aktualizację z 11.1 nie tylko dlatego, że miałem na dysku Mandrivę. Uważam, że odświeżenie systemu dobrze mu robi.

Zaimponował wyglądem (rozciągnięty ekran powitalny ledwo daje po sobie poznać, że jest rozciągnięty¹). Nie ma drastycznego przyspieszenia ani startu systemu, ani aplikacji. Ot świeższe aplikacje i nowy wygląd. Nie mam co się rozpisywać.

Zaimponował mi jeszcze jednym. W bugzilli Novella zgłosiłem, że X.Org na LiveCD 11.1 używa nieodpowiedniej rozdzielczości. Dowiedziałem się, że sterownik nv (otwartoźródłowy) nie obsługuje GeForce 7600 GS o danym ID. Błąd ten zgłosiłem nawet upstream w bugzilli Freedesktop. Po uruchomieniu LiveCD 11.2, zauważyłem, że zastosowana rozdzielczość jest prawidłowa. Upewniłem się i sprawdziłem logi X.Org – załadowany został sterownik nv, a nie fbdev. Oznacza to zastosowanie zmian lokalnie przed wysłaniem ich upstream. Co za tym idzie, dzięki mnie otwarty sterownik będzie obsługiwał szerszą gamę urządzeń, a ja mogę się cieszyć odpowiednią rozdzielczością na LiveCd bez zamkniętych sterowników .

Ulepszono integrację Firefoksa z KDE4 z racji domyślnego jego wyboru na DVD². Ogólnie na plus, chociaż za prędkość startu i działania Firefoksa, powinno im się dostać po łapach³. Da się to zrobić szybciej. Prezentuje to Ubuntu. Zainstalowany system ⁴ prezentuje start Firefoksa trwający raptem 4s!

Uogólnienie

KNetworkManager to szajs. Przynajmniej w obecnych wydaniach. Bez pomocy iwconfig nie potrafi połączyć się z WiFi, ma tendencje do zrywania połączeń. Musiałem się go pozbyć na rzecz staromodnej statycznej konfiguracji. Czasami jest ona za wolna i KOrganizer zdąży pokazać mi komunikat błędy, ale nie jest to tragedia. W sumie to zastanawiam się, czemu on wyskakuje, bo ani KMail ani Kontacta nie używam. Za wolne (Akregator) i niewygodne (nie ładują wszystkich danych dla widoku podsumowania, a oczekują na aktywację każdego modułu z osobna).

Rozwój KDE i GNOME

Dwa najważniejsze środowiska graficznej Linuksa (i nie tylko) rozwijają się w zawrotnym tempie.

Obydwa wzięły sobie za cel rewolucję, choć założenia są nieco inne.

KDE4 zniosło ograniczenia technologiczne KDE3, z którymi deweloperzy chcieli walczyć już wcześniej. Pozwoliło na dynamizację rozwoju, dało okazję do uporządkowania interfejsu i przemyślenia go. Nie usunęło jednak opcji, dzięki którym 4.x wyglądać może jak 3.x .

Karty w KWin

KWin, menedżer okien KDE, dzięki Google Summer of Code nabawił się funkcjonalności kart. Wprawdzie nie jest póki co stworzenie natywnego odpowiednika Chrome z kartami w pasku tytułu, ale podejrzewam, że długo to nie zajmie, nim będzie to możliwe. Jest to funkcjonalność, która przydałaby się np. Firefoksowi-Qt (o którym mało niestety słychać) i umożliwiła przeniesienie szkiców w życie, z użyciem natywnego API, a nie XUL-owych zabawek. Fajna sprawa.

GNOME z kolei w swojej trzeciej generacji stawia sobie za cel postawienie działania na pierwszym miejscu. Dlatego zintegrowało w menu widok pulpitów, aplikacji, dokumentów. Usunęło póki co (w GNOME Shell) obsługę apletów. Rozwinęło Mutter (menedżer okien używający Cluttera). Swoje gry uzależniło od Cluttera (co dało im szybkość i nowe możliwości). Podsystem dźwiękowy uzależniło od PulseAudio (za co użytkownicy napotykający błędy potrafią przeklinać deweloperów albo plują sobie w brodę). Stworzono także Zeitgeist, czyli jeden wielki dziennik. W oparciu oń, powstał system plików i pseudoprotokół FUSE, które razem zaprzęgnięte, pozwalają przeglądać system plików w zależności od daty użycia.

Jeżeli o mnie chodzi – marnotrawienie mocy komputera. Moje dane są uporządkowane i nie potrzebuję żadnej dodatkowej pomocy w ich odnajdywaniu. Ba, nawet Nepomuka wyłączyłem.

GNOME 3.0

Wniosek końcowy

Mam ładny pulpit .

Mój listopadowy pulpit

QtCurve

• openSUSE 11.2
• KDE 4.3.3
• Tapeta: Japanese Maple Leaf
• Styl Plasmy: Glassified
• Styl Qt i GTK: QtCurve z własnymi ustawieniami (należy zapisać jako plik z rozszerzeniem .qtcurve i zaimportować)
• Schemat kolorów: Norway (nie mam pojęcia, skąd pochodzi)
• Ikony: Oxygen
• Obramowania okien: Oxygen

System ma mi zapewnić płynne działanie przeglądarki internetowej, czyli nienagannie dobry dostęp do usług internetowych i rozrywkę na poziomie ⁵. Niestety w openSUSE 11.2 muszę trochę poczekać na spaczkowanie XBMC, lecz już wiem, że ludzie Packmana pracują nad tym, a przynajmniej są świadomi, że ludzie czekają. I radzą cierpliwości .

Musiałem jednak pójść na kompromis. Poczekam na XBMC i nie będę instalował Kubuntu. A byłbym gotów. Czyste KDE4, które lubię, szybki Firefox, XBMC w repo. Wkurzałbym się tylko na standardowy pluralizm repozytoriów. Większy niż w openSUSE.

No i nie mógłbym zainstalować swoich pakietów, bo musiałbym nauczyć się tworzyć deby, a tego mi się nie chce i nie mam na to czasu ^^ .

Kod pocztowy

W przeddzień dostarczenia, wieczorem, otrzymałem telefon od kuriera, że ma dla mnie paczkę z Niemiec, lecz brakuje kodu pocztowego przy nazwie miejscowości. Oczywiście nie było dla mnie problemem podanie tego kodu… Drugi raz. Tak, drugi, bo za pierwszym razem kod podawałem w odpowiedzi na e-maila (w formie danych oddzielonych przecinkiem).

Biorąc pod uwagę, że moja mama pracuje w dziale wysyłkowym pewnej firmy, a UPS tę firmę odwiedza, ona odebrała moją paczkę, nie omieszkała jej obejrzeć i poszpanować (i zrobić przysłowiowego durnia z przemądrzałego, zakręconego na punkcie nowinek z gazet facecika) . O dodatkowej ciekawostce w ostatnim punkcie.

Jak się okazało, zamiast kodu, na paczce widniała cyfra zero.

Zawartość paczki

Od początku wiedziałem, że prócz pudełka znajdę w paczce koszulkę. Mam ją w chwili pisania tego wpisu na sobie i szpanuję po domu . Zaskoczono mnie natomiast dołączeniem latarki, ba, a nawet baterii .

Poszukując gotowych zdjęć pudełka przed wykonaniem własnych (okrutnej jakości; wykonanych telefonem LG Shine), zauważyłem, że na tylnej stronie mojej koszulki jest puzzel, a na koszulce Martina Schlandera jest inny symbol. Czyżby to taki myk, coby się rozróżniać w razie jakiegoś spotkania iKontrybutorów :> ?

W kwestii samego pudełka – odświeżona szata graficzna, nowsza wersja systemu na płycie DVD, dodatkowo dołączona płyta CD z oprogramowaniem niewolnym (nie było tego wcześniej) oraz zaktualizowany podręcznik.

Dodatkowa ciekawostka

Nie owijając w bawełnę, jeden z kolegów mojej mamy z pracy zobaczywszy tę paczkę przypomniał sobie, że jego syn także wybiera się do klasy matematyczno-informatycznej z Linuksem w moim liceum, więc zaproponował, bym się z jego synem spiknął.

Uważam, że jeśli jest rzeczywiście zainteresowany z własnej woli, mogę go podszkolić, by na lekcjach mógł się ponudzić i posiedzieć na Blipie, jak ja, wcale nie chory na Blipozę człowiek .

Cześć pierwsza – Wypieki

Babka

Babka piaskowa

Dzisiaj miałem okazje się wykazać . Wg tatusinego przepisu upiekłem babkę piaskową.

Miałem niewielkie trudności z kręceniem ciągle w jedną stronę (rodzaj przesądu), ale dałem radę i wykazałem się talentem do skorzystania z przepisu .

To nie było w sumie takie trudne. Potrzeba tylko trochę siły do kręcenia, kręcenia, kręcenia…

Nie wspomnę o tym, że pozmywałem naczynia :] .

Wspomnę natomiast, po co to zrobiłem.
Podzielę się nawet przepisem.

Tylko napiszę coś więcej, by mi się szablon nie rozjechał przez latające („floatujące”) obrazki .

Ciastka

Tak, upiekłem ciastka. Nie pokażę Wam ich niestety na zdjęciu, bo za późno wpadłem na pomysł pochwalenia się nimi, a wylądowały daleko ode mnie :/ .

Otóż, upiekłem księżyce z cynamonową skorupką.

Składniki

Na ciasto

• 200g mąki
• 150g cukru
• 150g masła
• 4 jajka
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• cukier wanilinowy

Na skorupkę

• 2 łyżeczki cukru
• 1 łyżeczka cynamonu

Sposób przygotowania

1. Żółtka utrzeć z cukrem i cukrem wanilinowym na puszystą masę. Moja rada: najlepiej w jakimkolwiek naczyniu, które nie jest gładkie, z użyciem drewnianego wałka. Nie zajmie to wtedy całych godzin.
2. Dodać roztopione masło oraz przesianą mąkę z proszkiem do pieczenia. Radzę nie odwracać tutaj kolejności, bo można zostać z kluskiem i gorącym masłem w misce – sprawdzone empirycznie .
3. Dodać ubitą na sztywno pianę z białek, delikatnie wymieszać.
4. Ciasto przełożyć do formy 25 × 40cm lub podobnej.
5. Cukier wymieszać z cynamonem i oprószyć ciasto.
6. Piec w piekarniku nagrzanym do 180° przez około 20 minut.
7. Po upieczeniu, wyciąć księżyce i/lub półksiężyce szklanką lub podobnym naczyniem.

Smacznego!

Miła niespodzianka-przerywnik w przygotowywaniu ciastek

Tak ± w samo południe przybył listonosz, zwany paczkonoszem i przytargał dla mnie paczkę.

Zdziwiłem się, ponieważ wyczekiwałem paczki od CafeNews jakieś 2 tygodnie temu. Czyżbym to był spóźniony prezent mikołajkowy? Nie daję głowy, ale to bardzo możliwe .

Nawet jeżeli to jest prezent mikołajkowy, bardzo spóźniony, to nadal jest to bardzo fajny prezent, bo nie dość, że wykonany ręcznie, to na dodatek dedykowany właśnie mi .

Serdecznie dziękuję zespołowi CafeNews zarówno za wysiłki wkładane w serwis, któremu chciałem pomóc, dzieląc się moją opinią, ale także za tę, jakże miłą, niespodziewajkę .

Życzenia świąteczne

Tak, niestety musicie zobaczyć i życzenia, bo nie mogę sobie wyobrazić nieżyczenia Wam wszystkiego dobrego. Ostatnie wydarzenia tak wpływają na mój nastrój i moje nastawienie do czegokolwiek .

Staropolskim obyczajem,
gdy w Wilię gwiazda staje,
Nowy Rok zaś cyfrę zmienia,
wszyscy wszystkim ślą życzenia.
Przy tej pięknej sposobności,
życzę Wam dużo radości,
energii pozytywnej,
szczęścia na życia drodze dalszej,
aby wszystkim się darzyło,
z roku na rok lepiej było .

PST: To jest tapeta, idealna na święta, jedna z wielu .

Jeśli dobrze zrozumiałem – mogę za darmo dostać pudełko z openSUSE 11.0 .