"cinema seats" autorstwa Marka Lorcha

Wydaje się to wszystko takie proste i niesamowite. Błąd. Wprawdzie linuksowe sterowniki Catalyst dostarczają API XvBA, jednak brak jest biblioteki do obsługi tegoż. Dlatego też należy skorzystać z libVA od FreeDesktop, a to cudo potrzebuje zaplecza xvba-video. Na tym nie koniec. Jeszcze odtwarzacz multimedialny, z którego będziemy korzystać, musi libVA obsługiwać.

Łatki, zależności – to wszystko dalej nie wydaje Ci się straszne? Spróbuj samodzielnie dojść, skąd co pobrać, które łatki zastosować itp. Życzę powodzenia. Mnie to zajęło pół dnia (włącznie z oczekiwaniem na pobranie się sterowników, zależności, na koniec kompilacji, z obiadem, kolacją i wieczornym prysznicem). Skoro jednak mnie się udało, i Tobie się może udać. Po to w końcu piszę ten miniprzewodnik .

libVA

Cudowną bibliotekę, integrującą różne zaplecza (XvBA od AMD, VDPAU od nVidii) musimy pobrać nie z repozytorium (np. repozytorium VLC dla openSUSE 11.2 zawiera libVA z oficjalnego źródła FreeDesktop, w wersji 1.0.1), a przynajmniej nie z żadnego przeznaczonego dla naszego systemu (chyba, że jest się użytkownikiem Ubuntu). Wewnątrz tego katalogu znajdziemy pakiety DEB libva1 i libva-dev. Pierwszy z nich zawiera samą skompilowaną bibliotekę, a drugi pliki deweloperskie wymagane do kompilacji czegoś, co libVA wymaga (u nas będzie to MPlayer).

Pakiety można łatwo rozpakować za pomocą Arka albo File-Rollera. Wewnątrz data.tar.gz znajdziemy tradycyjne drzewo katalogów. Najprostsze, co możemy zrobić, to poprzenosić pliki do odpowiednich katalogów w uruchomionym systemie. Można spróbować też alienem skonwertować DEB do RPM. Nie wiem, czy działa, nie próbowałem. B. możliwe, że coś takiego się uda.

Usiłowałem też znaleźć rozpiskę pakietu ze wszystkimi aplikowanymi łatkami, ale to chyba działa inaczej, więc nie będę się kusił o własny pakiet. Może później, jak się będę b. nudził.

xvba-video

Skoro mamy bibliotekę, przyda nam się jeszcze zaplecze. Z odpowiedniego katalogu na serwerze producenta wybieramy najnowszą wersję dla naszej architektury procesora, a po pobraniu przenosimy bibliotekę i niezbędne dowiązanie do odpowiedniego katalogu. Nudne, prawda ?

MPlayer

Mając wszystko, co niezbędne, możemy przystąpić do kompilacji odtwarzacza. W tym celu pobieramy pełną paczkę (źródło + łatki) z innego katalogu na serwerze tego samego producenta. Będziemy jeszcze potrzebować pakietów deweloperskich. W openSUSE sprawę załatwi jedna komenda: zypper si -d MPlayer (musimy mieć zainstalowane repozytorium Packman, w którym oryginalny MPlayer występuje). Paczkę rozpakowujemy i uruchamiamy załączony skrypt, który zajmie się wszystkim za nas. Wszystko powinno wykonać się bez błędów. Ewentualne braki bibliotek trzeba uzupełnić dowiązaniami, ale to chyba nie jest wielki problem .

Nie zamieszczam zrzutów ekranu z prostej przyczyny – tryb tekstowy nie jest na nich atrakcyjny, a pełnoekranowe wideo wysokiej rozdzielczości… Zaraz, zakończenie mi się posypało. Przecież jeżeli ktoś dopiero zakupił nowy monitor, kartę, czy telewizor, mógł jeszcze nie widzieć wideo 1920×1080 w pełnej krasie… W każdym razie życzę udanych seansów, zagryzanych prażoną kukurydzą .

PS Jak tak spojrzeć, wydawało mi się to bardziej straszne, gdy zabierałem się za pisanie…

Aktualizacja. Wygląda na to, że libVA w wersji 0.31.0-sds6 kompatybilna jest tylko z xvba-video w wersji 0.6.11 i jest to sprawdzona kombinacja. xvba 0.6.12 czy 0.7.1 wywołują błędy narzędzia vainfo.

Niedawno zainteresowanie programistów tą grą wzrosło. Za sprawą Cluttera.

Drogą ewolucji, Gnometris dorobił się płynności, animacji i ogólnej poprawy błędów, znając życie. Clutter też na tym zyskał, bo przy osadzaniu go w grze, ujawniło się kilka błędów, które już naprawiono .

Gnometris na Clutterze Jasona Clintona na Vimeo.

Gnometris na Clutterze. Zauważcie, że działa na DRI2, które pozwala aplikacji w OpenGL i kompozytorowi współdziałać bez problemów.

Robi wrażenie, prawda ? Tyle klocków a to wciąż płynne.

Gnometris Redux Jasona Clintona na Vimeo.

Gra została zaktualizowana zgodnie ze wskazówkami do poprzedniego wideo!

E, to już zwykłe szpanowanie ;D . Animacje przy usuwaniu linii.

Życzę Clutterowi ekspansji w GNOME, a następnie integracji w GTK, bo coś tak elastycznego się przyda. Akcelerację sprzętową większość z nas ma, więc OpenGL to nie kłopot. Pomyśleć, że Oko GNOME (Eye of GNOME; EOG) miało/ma eksperymentalną gałąź, korzystającą z Cluttera… Tam to dopiero można cuda zdziałać ^^ . Pomysły zostawię Waszej wyobraźni.

Tym razem jednak nie będzie o poczcie, ale dalej o Thunderbirdzie i o tym, jak się rozwija.

Google Calendar od zawsze obsługuje wiele przypomnień – SMS, e-mail, okienko pop-up… Thunderbird już jakiś czas obsługuje podstawowe funkcje Kalendarza Google, ale dopiero niedawno pojawiła się obsługa wielu powiadomień. Wprawdzie na zrzucie ekranu zeznania są niespójne, ale podejrzewam, że wiele nie będzie trzeba czekać na poprawę tej sytuacji .

PST: Ikonki z aktualnego motywu ikon to sprawka userChrome.css .

Dobrze, nie będę w tym wpisie już więcej mówił enigmatycznie, skoro samym tytułem wypaplałem, o czym on będzie .

gedit na Windows

O tym, że GTK działa na Windows już wiemy. Radzi sobie dobrze. Jednak jeżeli chodziło o aplikację bardziej zależną od GNOME, mogło to być większym problemem, by ją skompilować, a co dopiero uruchomić na innej platformie.

Stety, albo niestety, udaje się programistom portowanie linuksowych aplikacji. Oby tylko przez nie nie zatrzymano rozwoju portowanych aplikacji, jakkolwiek flegmatycznie by się to nie działo w naturze…

gedit na OSX

Nie powinno być niespodzianką, że skoro na Windows coś linuksowego działa, to i na OSX zadziała. W końcu ichni port GTK ma się coraz lepiej – brak wymagania X11, lepsza integracja z systemem, całkiem dobry silnik GTK, rysujący natywnie wyglądający motyw.

Jedno mnie tylko martwi. Linuksowe aplikacje wyglądają na OSX lepiej niż w natywnym środowisku… Chyba Andrea Cimitan (i inni, zajmujący się interfejsami graficznymi) i Jakub Steiner (wraz z innymi twórcami ikon) to trochę za mało, by GNOME zachwycił wyglądem… Oby odświezony serwis GNOME Art w czymś pomógł.

Życzę miłego popołudnia i trochę rozrywki innej niż telewizja, w której i tak nic nie ma, niezależnie od pory roku i świąt ^^ .

Michael Ventnor postanowił kilka dni temu zabrać się za raport, który zgłosiłem. Już widać efekty – pierwsze łatki. Co może wydać się smutne, jest to łatka, dzięki której dźwięki usłyszą tylko posiadacze biblioteki libcanberra, a co za tym idzie, chyba tylko użytkownicy GNOME. Cóż, Firefox w Qt ciągle „się robi”, ale nie wątpię, że i on zostanie odpowiednio uposażony .

Coby nikt nie zazdrościł Windowsowi zawczasu, i ja wstawię obrazek  .

Mowa o "Fashion your Firefox collection".

Muszę nadmienić, iż używałem dotychczas dodatku Brief i bardzo go sobie chwaliłem. Do czasu. Gdy z każdym uruchomieniem Firefoksa musiałem czekać minutę, by interfejs stał się responsywny, a Brief zakończył odświeżanie kanałów RSS, dostać można było szewskiej pasji. Szczęście, że mi się szewsja pasja szybko znudziła. Strach pomyśleć, co by było, gdybym poszedł w ślady brata… Ale ja nie o tym powinienem mówić. Mój największy grzech go gadulstwo nie na temat :X .

Odwiedziłem ową nową podstronę, przejrzałem dokładnie kategorie i nie znalazłem nic dla mnie. Jak zwykle, zresztą. Przeszedłem natomiast na stronę główną bazy dodatków i z ciekawości wyszukałem "rss". Bardzo nieoryginalna fraza, ale jaki zadowalający wynik ^^ .

Otóż, wśród dodatków znalazł się feedly. Jest to jednocześnie dodatek do Firefoksa i czytnik RSS online. Okazał się bardzo przyjemny w obsłudze i szybki. Podobnie jak Brief, posiada sympatyczną funkcję wyszukiwania i podświetlania wyszukiwanych słów kluczowych. To nie koniec rewelacji. feedly integruje się nie tylko z Google Readerem, którego interfejs nie przypadł mi do gustu, ale także z Netvibes, My Yahoo! i Bloglines. Posiada także funkcję znaną z Czytnika, a mianowicie oznaczanie wiadomości jako przeczytane podczas zwykłego przewijania. Jeśli ktoś lubi, to sobie włączy.

Cała strona używa dużo AJAX-a, co może zdenerwować hardkorowców (framebuffer + lynx), jednak muszę przyznać, że opłaca się. Całość działa bardzo sprawnie i jest niezwykle elastyczna.

Z dobrych stron, warto jeszcze wymienić, że, podobnie jak w Czytniku Google, artykuł oznaczony jako przeczytany nie znika, dopóki nie odświeżymy strony. Bardzo mnie to bolało podczas używania Liferei czy Briefa – utrudniało mi to wzrokową orientację po nowych treściach.

Ogólnie polecam ten dodatek, gdyż okazał się tym, czego mnie potrzeba, a może i komuś jeszcze. O niezwykle czytelnym i nierozpraszającym wyglądzie chyba nie muszę wspominać ^^ .

Są oczywiście i wady. Konfiguracja jest niewygodna. Zamiast prostych przycisków wyboru "tak" i "nie", trzeba napisać "yes" lub "no" w polu tekstowym. Oprócz tego, nie widzę nigdzie powiadomienia na pasku stanu, ile nowych artykułów się pojawiło. Co więcej, całość jest po angielsku, co dyskwalifikuje dodatek i stronę dla niektórych osób.

Żeby nikogo nie zawieść, przygotowałem obrazki .

Jak widać, nocne kompilacje Thunderbirda zawierają już karty. Jest to zupełna nowość. Nie jedyna .

Dzięki dodatkom Lightning i Provider for Google Calendar, zyskujemy pełnoprawny kalendarz. Jedyne jego wady jak na razie to znane problemy z usuwaniem powtarzających się wydarzeń, czy niemożność ustawiania powiadomień SMS. Z moich prób używania Lightning i Evolution wynika jasno, iż to Evolution się obecnie do niczego nie nadaje. Przykro mi to mówić, bo lubię GNOME, ale Evolution nie jest programem elastycznym, aniżeli prostym do doprowadzenia do współpracy z Kalendarzem Google (liczne problemy z zapisywaniem wydarzeń). Na dodanie funkcjonalności, którą Lightning zyskiwał tygodniami, musiałbym czekać latami.

A cóż to? PGP/GPG w Thunderbirdzie. Dzięki dodatkowi. Niejednokrotnie zapominałem o dodatku Enigmail. Dzięki niemu, Thunderbird staje się dla mnie pełnoprawnym klientem poczty. Mnogość opcji początkowo może trochę zmylić, bo inne klienty poczty (z natywną obsługą GPG/PGP), mają ich mniej, ale nie będzie to trwało długo .

Czego nauczyłem się podczas testowania, a następnie używania Thunderbirda z "nocnego klubu"? Paczki lokalizacyjne powodują "błędy XML", za które początkowo winiłem program. Jest to już drugi program, którego testowa wersja jest u mnie programem codziennego użytku. Mozilla niechcący pracuje w sposób, jakiego nie zastałem nigdzie indziej. Jej "niestabilne" produkty są stabilne. Niekiedy nawet bardziej niż "stabilne" .

Do niedawna byłem gotów zabić Mozillę za wady i lenistwo, ale nawet jak nic nie robią, nie wychodzi im to na złe . W tym przypadku zupełnie niechcący poprawili Thunderbirda, a dzięki pracy kilkorga ludzi, wydanie programu będzie gotowe dla ludzi i całkiem używalne.

Bardzo podoba mi się szybkie wyszukiwanie w tym kliencie poczty i ta elastyczność. Opisać mogę to tylko w jeden sposób: wielki powrót Livio do Tb .

PS: O motyw pulpitu proszę nie pytać. Za miesiąc będzie wpis o pulpicie zimowym (czyli właśnie tym) .

Mały program (w Javie), a jak ułatwia życie. Dotychczas, gdy prosiłem kogoś o pomoc z matmy, albo komuś pomagałem, pisałem przez komunikator z użyciem znaków ASCII.

Było to męczące, więc poznałem LaTeX-a (czyt. latecha lub lejtecha) i od razu wziąłem się za szukanie odpowiedniego edytora. Znalazłem Laeqed. Program prosty w obsłudze jak budowa cepa. Mały kolokwializm, ale dobre porównanie.

Program ma niezwykle prosty interfejs graficzny. W jedynym polu tekstowym piszemy kod LaTeX, a po naciśnięciu Control + Return w polu powyżej zobaczymy wyrażenie, które opisaliśmy.

Postanowiłem, że pokrótce wspomnę o LaTeX-u, bo jest to niezwykle prosty "język".

• ułamek zwykły: \frac{licznik}{mianownik};
• potęga: podstawa^wykładnik lub podstawa^{wykładnik}, gdy złożony;
• pierwiastek: drugiego stopnia – \sqrt liczba podpierwiastkowa, większego – \sqrt[stopień] liczba podpierwiastkowa;

To tyle, jeśli chodzi przydatny kod w klasach 1-6 podstawówki, 1-3 gimnazjum i we wrześniu i październiku 1 klasy liceum .

Poniżej przykład obrazka wygenerowanego z użyciem Laeqed.

Mały program (w Javie), a jak ułatwia życie. Dotychczas, gdy prosiłem kogoś o pomoc z matmy, albo komuś pomagałem, pisałem przez komunikator z użyciem znaków ASCII.

Było to męczące, więc poznałem LaTeX-a (czyt. latecha lub lejtecha) i od razu wziąłem się za szukanie odpowiedniego edytora. Znalazłem Laeqed. Program prosty w obsłudze jak budowa cepa. Mały kolokwializm, ale dobre porównanie.

Program ma niezwykle prosty interfejs graficzny. W jedynym polu tekstowym piszemy kod LaTeX, a po naciśnięciu Control + Return w polu powyżej zobaczymy wyrażenie, które opisaliśmy.

Postanowiłem, że pokrótce wspomnę o LaTeX-u, bo jest to niezwykle prosty "język".

• ułamek zwykły: \frac{licznik}{mianownik};
• potęga: podstawa^wykładnik lub podstawa^{wykładnik}, gdy złożony;
• pierwiastek: drugiego stopnia – \sqrt liczba podpierwiastkowa, większego – \sqrt[stopień] liczba podpierwiastkowa;

To tyle, jeśli chodzi przydatny kod w klasach 1-6 podstawówki, 1-3 gimnazjum i we wrześniu i październiku 1 klasy liceum .

Poniżej przykład obrazka wygenerowanego z użyciem Laeqed.

Rozszerzenie WebChunks, podobnie jak WebSlices, pozwala dodać na dodatkowy pasek narzędzi (podobny do tego z zakładkami) przycisk, po którego kliknięciu nie otworzy się strona, a kontekstowe "okienko" z "kawałkiem strony". Wedle specyfikacji firmy Microsoft, autor strony musi sprecyzować, który kawałek strony/który zewnętrzny dokument dla wybranego obiektu jest dostępny jako WebSlice. WebChunks natomiast, pozbyło się męczącej zależności GreaseMonkey i pisania własnych skryptów JS na rzecz własnego rozwiązania, pozwalającego wybrać dowolny obiekt.

W ten sposób, możemy sprawdzić jakieś informacje bez opuszczania aktualnie odwiedzanej strony.

Jako, że piszę to na własnym blogu, pozwolę sobie dodać malutki komentarz od siebie – patrząc na mojego brata (kompletny ZU – 27 lat) i jego reakcję (głupoty), wnioskuję, że może to się stać tak popularne wśród zwykłych śmiertelników, jak RSS (wcale?). Cóż, niestety nie wszyscy, widać, chcą ułatwiać sobie życie i oszczędzać czas .

Dodałem obrazki, EXCERPT i odnośniki. Trochę za późno. Obiecuję potrawę poprawę .

Firefox ze źródła innego niż trunk, rzekomo z tym nowym silnikiem JS, okazał się fake’iem, albo miał wyłączone bajery nowego silnika, zupełnie, jak obecnie Firefox w trunk. Nie wiedziałem, że trzeba je włączyć i wywaliłem tarbalkę po kilku minutach.

Zainstalowałem do zabawy w testowanie nowego GNOME i Firefoksa, Fedorę 9 (bezboleśnie można zaktualizować pakiety do niestabilnych wersji), pobrałem Firefoksa z latest-trunk, włączyłem dwie opcje: javascript.options.jit.chrome oraz javascript.options.jit.content i uruchomiłem dziada ponownie.

Jednak można mierzyć przyspieszenie w razach. Dowaliłem Firefoksowi wielką historię. Z miną seryjnego mordercy otworzyłem menu "Historia" i doznałem zonku. Jak na złość, Firefox nie przymulił się. Pomyślałem – otworzę okno z historią, tego nie przeżyje. I znowu zonk. zrobił to całkiem zwinnie. Próba zabicia (spowolnienia czasowego tak właściwie) go usuwaniem wielkiego kawałka historii, także nie przyniosła oczekiwanego skutku.

Firefox 3.1 zdaje się być tym, czego oczekuję od Firefoksa, odkąd go używam. 1.0? 1.5? Coś w tych okolicach.

Mogę więc sobie odpuścić zabawę w Operę, gdyż moja aktualna przeglądarka lada chwila (tj. za parę tygodni? miesięcy?) pojawi się w swojej nowej, odtłuszczonej skórze.

Radzę pobawić się samemu, bo ja już więcej chyba chwalić go nie będę, bo szczęka mi opadnie na amen.

Cóż, czekamy .

Tymczasem, mały teaser (obrazek poniżej notka dla czytelników RSS).

Zainstaluj empathy telepathy

Wkurzyłem się dzisiaj, bo musiałem samemu z listy odtwarzania wprowadzać serwery. żeby to jakoś wyglądało, musiałem stworzyć gatunek z nazwą radia, a następnie kolejne mirrory dodawać jako radia. jest to bałaganienie, ale przynajmniej działa.

Dlatego też zaproponowałem potrójne ulepszenie. Chętni mogą spamować piszą, że bardzo chcieliby tego usprawnienia.

URL-e radiów (tak to się odmienia?) internetowych pobierałem z nadaje.com.

zx wspominał o poprawnym tagowaniu muzyki, a tymczasem wszędzie widzimy "feat.", ampersandy itp.

• do "uruchamiacza" można się dostać tylko poprzez skrót klawiaturowy – jeśli używasz Compiza i dekoratora dla KDE4, padniętego dekoratora nie wskrzesisz tak łatwo;
• od kliknięcia Odmontuj do faktyczne odmontowania urządzenia mija zbyt wiele minut (ze 2?);
• podczas kończenia sesji układ panelu (i zapewne pulpitu także) jest rozwalany – plazmoidy są ułożone zupełnie inaczej, niż zostały ułożone przez użytkownika;
• podczas kończenia sesji wiele usług KDE wywraca się;
• dźwięk wylogowania jest zbyt długi i nużący (zbyt złożony);
• w Amaroku nie da się usunąć dodanych plazmoidów.

Podoba mi się natomiast kilka bajerów w Dolphinie: vistowy tryb zaznaczania, animacje w panelu z informacjami, szybkość uruchamiania.

Nie podoba mi się natomiast, że w panelu z informacjami w Dolphinie nie da się zmienić rozmiaru tego podglądu, ani usunąć pola wyświetlającego znaczniki i przycisk do ich dodawania. ja nie potrzebuję tagów w systemie, bo i tak wyszukiwarki nie sprawdzają się u mnie.

I taka uwaga nie dotycząca KDE: motyw Firefoksa o nazwie "Kde4 + Firefox3" jest naprawdę marnej jakości…

Jakiś czas temu, twórcy, na szczęście dla użytkowników, zdecydowali się dodać obsługę innych protokołów, jak IRC, Jabber, AIM, czy Gadu-Gadu (pod wpływem narodu polskiego).

Ja co jakiś czas pobieram z repozytorium SVN taki "snapshot" i testuję go. Jeśli dostrzegę coś niedobrego, postępuję typowo już dla mnie – zgłaszam bugi i propozycje.

Pomińmy kwestię bugów, a przejdźmy do pobrania Galaxium, kompilacji i instalacji .

Procedury są całkiem proste.

Pobieranie

svn checkout http://galaxium.googlecode.com/svn/trunk/ galaxium

Kompilacja

./autogen.sh --disable-msn --enable-gadugadu --disable-gecko --enable-webkit --enable-gnome --enable-xmpp --enable-irc --prefix=/usr

Opcje według uznania. Po wywołaniu autogen.sh, jeśli zmienimy zdanie, wywołujemy ./configure, dla oszczędności czasu. Opcję --help posiada tylko configure, więc jeśli chcemy się zapoznać z opcjami, wywołujemy "goły" ./autogen.sh, a następnie ./configure --help.

Po "skonfigurowaniu", tj. ustawieniu flag kompilacji itd., możemy przystąpić do kompilacji.

make

Jakież to trudne . Polecam odejście od komputera, bo to jest okropnie nudny moment .

Instalacja

(sudo/su -c) make install

To jest krótki proces. Właściwie to tylko skopiowanie plików.

Zabawa

Teraz najlepsze .

Galaxium najlepiej odpalić w tym samym terminalu, w którym go pobieraliśmy, kompilowaliśmy i instalowaliśmy. W razie wypadku śmiertelnego mamy raport błędu . Jeśli wypadek nie jest śmiertelny, Galaxium posiada konsolę debuggera w menu.

Nie będę odbierał Wam przyjemności odkrywania jego możliwości. Pokażę jedynie obrazek .

Usuwanie

Po zakończeniu testowania należy usunąć stworzony przez nas śmietnik analogiczną procedurą do instalacji.

(sudo/su -c) make uninstall

Galaxium nie jest gotowym produktem i nie polecam używania go jako głównego komunikatora. Wersje z numerkami są właściwie "snapshotami" SVN skompilowanymi wyłącznie z obsługą MSN.

Jakiś czas temu, twórcy, na szczęście dla użytkowników, zdecydowali się dodać obsługę innych protokołów, jak IRC, Jabber, AIM, czy Gadu-Gadu (pod wpływem narodu polskiego).

Ja co jakiś czas pobieram z repozytorium SVN taki "snapshot" i testuję go. Jeśli dostrzegę coś niedobrego, postępuję typowo już dla mnie – zgłaszam bugi i propozycje.

Pomińmy kwestię bugów, a przejdźmy do pobrania Galaxium, kompilacji i instalacji .

Procedury są całkiem proste.

Pobieranie

svn checkout http://galaxium.googlecode.com/svn/trunk/ galaxium

Kompilacja

./autogen.sh --disable-msn --enable-gadugadu --disable-gecko --enable-webkit --enable-gnome --enable-xmpp --enable-irc --prefix=/usr

Opcje według uznania. Po wywołaniu autogen.sh, jeśli zmienimy zdanie, wywołujemy ./configure, dla oszczędności czasu. Opcję --help posiada tylko configure, więc jeśli chcemy się zapoznać z opcjami, wywołujemy "goły" ./autogen.sh, a następnie ./configure --help.

Po "skonfigurowaniu", tj. ustawieniu flag kompilacji itd., możemy przystąpić do kompilacji.

make

Jakież to trudne . Polecam odejście od komputera, bo to jest okropnie nudny moment .

Instalacja

(sudo/su -c) make install

To jest krótki proces. Właściwie to tylko skopiowanie plików.

Zabawa

Teraz najlepsze .

Galaxium najlepiej odpalić w tym samym terminalu, w którym go pobieraliśmy, kompilowaliśmy i instalowaliśmy. W razie wypadku śmiertelnego mamy raport błędu . Jeśli wypadek nie jest śmiertelny, Galaxium posiada konsolę debuggera w menu.

Nie będę odbierał Wam przyjemności odkrywania jego możliwości. Pokażę jedynie obrazek .

Usuwanie

Po zakończeniu testowania należy usunąć stworzony przez nas śmietnik analogiczną procedurą do instalacji.

(sudo/su -c) make uninstall

Galaxium nie jest gotowym produktem i nie polecam używania go jako głównego komunikatora. Wersje z numerkami są właściwie "snapshotami" SVN skompilowanymi wyłącznie z obsługą MSN.

Nowy Banshee (0.99.3 – 1 Beta 3) posiada widget w stylu iTunes .

Co to jest?

Aplet ten przesiaduje sobie na panelu wyświetlając tylko ikonkę. Po kliknięciu jej lewym przyciskiem myszy, mamy możliwość zobaczyć, co aktualnie "leci" na wybranych (w Preferencjach) kanałach.

Aplet wyświetla logo kanałów, tytuły aktualnie nadanych audycji, "postęp" aktualnie nadawanych, czas pozostały do kolejnych oraz opisy. Dokładnie to, co oferuje format XMLTV.

W jaki sposób działa?

Wiemy już, że posiada ikonkę, która po kliknięciu powoduje wyświetlenie pewnych informacji. Dobrze.

Aplet, poprzez zewnętrzny program aktualizuje plik XMLTV i korzystając z zapisanego przezeń pliku, wyświetla informacje w nim zawarte. Programy do tworzenia plików XMLTV zajmują się czarną robotą – pobierają strony internetowe, parsują ("czytają"/"przeglądają") je w poszukiwaniu podanych w konfiguracji znaczników HTML, niektóre omijają i zbierają dane z podanych zakresów (np. od znacznika do znacznika lub od pewnego słowa do innego słowa). Pobieranych jest wiele stron (jednak na jeden dzień programu dla kanału).

Dlatego też z konfiguracji programu, który opiszę usuwamy kanały, których nie oglądamy.

Co nam będzie potrzebne?

• wine-core;
• wine-tools;
• program TVxb;
• konfiguracja Wine;
• konfiguracja programu TVxb;
• konfiguracja apletu OnTV.

Pakiety instalujemy w standardowy sposób.

Możemy oczywiście używać sudo, jeśli tylko skonfigurowaliśmy ten program, możemy też pominąć parametr -y itd.

Oprócz zabawy w konsoli zawsze mamy pod ręką graficzny menedżer pakietów Pirut, który wbrew pozorom nie łamie prawa i nie instaluje pirackich programów.

Pobieramy program TVxb

Nic trudnego. Pobierz program TVxb.

Konfiguracja Wine

To fakt, że "Wine" czyta się "Łajn", ale my nie będziemy zajmować się łajnem, a implementację API Win32 dla *NIX (tylko jak by nie patrzył, Wine to tak naprawdę emulator, choć nazwa-akronim przeczy).

Jeśli pobraliśmy już Wine, wybieramy kolejno Aplikacje → Wine → Wine Configuration.

Jedyne, czym musimy się zająć, to wybranie wersji systemu Windows, na przykład Windows 2000 oraz mapowaniem dysków.

Ja kliknąłem Automatyczne wykrywanie i Wine jako tako sobie poradził .

Konfiguracja programu TVxb

Program TVxb rozpakowujemy dosłownie gdziekolwiek, gdzie mamy uprawnienia do zapisu (najlepiej w swoim katalogu domowym). Ja swój wrzuciłem do katalogu z pobranymi plikami (~/Pobrane). Wspaniałomyślny mechanizm XDG stworzył go za mnie.

Teraz edytujemy plik ini/TVxb.ini, zastępując go konfiguracją dla UPC. Przed zamknięciem edytora, usuwamy kanały, których nie oglądamy (tylko ze względów długości pobierania danych). Kanały są w wizualnie oddzielonych sekcjach, więc nie powinno być problemów.

Konfiguracja apletu OnTV.

Pierwszą czynnością, będzie wpisanie komendy i pliku docelowego. Musza one być zgodne z prawdziwym położeniem programu.

Komenda to: wine /home/livio/Pobrane/TVxb/bin/TVxb.exe
Plik XMLTV: /home/livio/Pobrane/TVxb/xml/xmltv.xml

Jeśli wszystko już działa, aktualizujemy dane, wybierając z menu kontekstowego ikonki Zaktualizuj listy TV i otwieramy Preferencje. Jeśli nie ma tam żadnych kanałów, musimy zrobić coś strasznego. Uruchamiamy program "xkill" i wybieramy okno preferencji. Zabijemy aplet, a tym samym przeładujemy go w niehumanitarny sposób . Teraz kanały powinny być widoczne .

OnTV pozwala także na wyszukiwanie programów i dodawanie przypomnień o nich z poziomu menu kontekstowego.

Po dodaniu, powiadomienia wyświetlają się w Preferencjach. Tam też, możemy zmienić rozpoczęcie powiadomienia.

Skąd wziąć OnTV?

Aplet tak bardzo mi się spodobał, że postanowiłem napisać SPEC i paczkę popchnąć do repozytorium Fedory. W chwili obecnej pakiet przechodzi formalne procedury. Niedługo będzie więc go można zainstalować poniższym poleceniem.

Póki co, trzymam go w swojej przestrzeni Fedora People.

Pobierz ontv: i386 lub SRPM (do zbudowania samemu np. dla innej architektury).

Podziękowania

Zarówno aplet OnTV jak i program TVxb opisała już inna Joggerowiczka, za co bardzo jej dziękuję .

Gdyby nie Ona, nie było by tego wpisu, oraz popychania OnTV do repozytorium.

Ja chciałem wszystko przedstawić w sposób jeszcze prostszy, bardziej obrazkowy, pomijając błędy (normalne dla zasadą prób i błędów).

Mam nadzieję, że zachęciłem przynajmniej jedną osobę do zapoznania się z apletem .

Dziękuję za wszystko, Sisi !

Co to jest?

Aplet ten przesiaduje sobie na panelu wyświetlając tylko ikonkę. Po kliknięciu jej lewym przyciskiem myszy, mamy możliwość zobaczyć, co aktualnie "leci" na wybranych (w Preferencjach) kanałach.

Aplet wyświetla logo kanałów, tytuły aktualnie nadanych audycji, "postęp" aktualnie nadawanych, czas pozostały do kolejnych oraz opisy. Dokładnie to, co oferuje format XMLTV.

W jaki sposób działa?

Wiemy już, że posiada ikonkę, która po kliknięciu powoduje wyświetlenie pewnych informacji. Dobrze.

Aplet, poprzez zewnętrzny program aktualizuje plik XMLTV i korzystając z zapisanego przezeń pliku, wyświetla informacje w nim zawarte. Programy do tworzenia plików XMLTV zajmują się czarną robotą – pobierają strony internetowe, parsują ("czytają"/"przeglądają") je w poszukiwaniu podanych w konfiguracji znaczników HTML, niektóre omijają i zbierają dane z podanych zakresów (np. od znacznika do znacznika lub od pewnego słowa do innego słowa). Pobieranych jest wiele stron (jednak na jeden dzień programu dla kanału).

Dlatego też z konfiguracji programu, który opiszę usuwamy kanały, których nie oglądamy.

Co nam będzie potrzebne?

• wine-core;
• wine-tools;
• program TVxb;
• konfiguracja Wine;
• konfiguracja programu TVxb;
• konfiguracja apletu OnTV.

Pakiety instalujemy w standardowy sposób.

Możemy oczywiście używać sudo, jeśli tylko skonfigurowaliśmy ten program, możemy też pominąć parametr -y itd.

Oprócz zabawy w konsoli zawsze mamy pod ręką graficzny menedżer pakietów Pirut, który wbrew pozorom nie łamie prawa i nie instaluje pirackich programów.

Pobieramy program TVxb

Nic trudnego. Pobierz program TVxb.

Konfiguracja Wine

To fakt, że "Wine" czyta się "Łajn", ale my nie będziemy zajmować się łajnem, a implementację API Win32 dla *NIX (tylko jak by nie patrzył, Wine to tak naprawdę emulator, choć nazwa-akronim przeczy).

Jeśli pobraliśmy już Wine, wybieramy kolejno Aplikacje → Wine → Wine Configuration.

Jedyne, czym musimy się zająć, to wybranie wersji systemu Windows, na przykład Windows 2000 oraz mapowaniem dysków.

Ja kliknąłem Automatyczne wykrywanie i Wine jako tako sobie poradził .

Konfiguracja programu TVxb

Program TVxb rozpakowujemy dosłownie gdziekolwiek, gdzie mamy uprawnienia do zapisu (najlepiej w swoim katalogu domowym). Ja swój wrzuciłem do katalogu z pobranymi plikami (~/Pobrane). Wspaniałomyślny mechanizm XDG stworzył go za mnie.

Teraz edytujemy plik ini/TVxb.ini, zastępując go konfiguracją dla UPC. Przed zamknięciem edytora, usuwamy kanały, których nie oglądamy (tylko ze względów długości pobierania danych). Kanały są w wizualnie oddzielonych sekcjach, więc nie powinno być problemów.

Konfiguracja apletu OnTV.

Pierwszą czynnością, będzie wpisanie komendy i pliku docelowego. Musza one być zgodne z prawdziwym położeniem programu.

Komenda to: wine /home/livio/Pobrane/TVxb/bin/TVxb.exe
Plik XMLTV: /home/livio/Pobrane/TVxb/xml/xmltv.xml

Jeśli wszystko już działa, aktualizujemy dane, wybierając z menu kontekstowego ikonki Zaktualizuj listy TV i otwieramy Preferencje. Jeśli nie ma tam żadnych kanałów, musimy zrobić coś strasznego. Uruchamiamy program "xkill" i wybieramy okno preferencji. Zabijemy aplet, a tym samym przeładujemy go w niehumanitarny sposób . Teraz kanały powinny być widoczne .

OnTV pozwala także na wyszukiwanie programów i dodawanie przypomnień o nich z poziomu menu kontekstowego.

Po dodaniu, powiadomienia wyświetlają się w Preferencjach. Tam też, możemy zmienić rozpoczęcie powiadomienia.

Skąd wziąć OnTV?

Aplet tak bardzo mi się spodobał, że postanowiłem napisać SPEC i paczkę popchnąć do repozytorium Fedory. W chwili obecnej pakiet przechodzi formalne procedury. Niedługo będzie więc go można zainstalować poniższym poleceniem.

Póki co, trzymam go w swojej przestrzeni Fedora People.

Pobierz ontv: i386 lub SRPM (do zbudowania samemu np. dla innej architektury).

Podziękowania

Zarówno aplet OnTV jak i program TVxb opisała już inna Joggerowiczka, za co bardzo jej dziękuję .

Gdyby nie Ona, nie było by tego wpisu, oraz popychania OnTV do repozytorium.

Ja chciałem wszystko przedstawić w sposób jeszcze prostszy, bardziej obrazkowy, pomijając błędy (normalne dla zasadą prób i błędów).

Mam nadzieję, że zachęciłem przynajmniej jedną osobę do zapoznania się z apletem .

Dziękuję za wszystko, Sisi !