Nadszedł listopad. Złota, polska jesień przeradza się w paskudną, wynarodowioną (bo nikt się do niej nie przyznaje) chlapę/pluchę, jak kto woli. Mokro, zimno, nieprzyjemnie.

W czasie deszczu, gdy dzieci się nudzą… Mogą poeksperymentować :] .

Ostatnimi czasy wydano wiele nowych wydań dystrybucji Linuksa. Ubuntu 9.10 (i odmiany), openSUSE 11.2, Mandriva 2010.0. Każda z nich bardzo się zmieniła.

Oprócz nowych wersji systemów, nadchodzą odświeżone i ulepszone aplikacje. Według harmonogramu Firefoksa, pierwsze wydanie z serii 3.6 powinno nadejść lada moment.

Skłoniło mnie to pewnych przemyśleń.

Ergonomia i takie tam

Od przesiadki na KDE4 nie widzę nic lepszego. Brak mu może łatwości zmiany wyglądu niczym kameleon, czym lekką ręką chwali się GNOME, bo silniki mają rozbudowane wachlarze opcji a motywy instaluje się i zmienia bardzo łatwo. Brak mu też takich doków jak AWN czy Cairo Dock (Daisy to kiepski żart). Pisałem już o tym. Jest lżej, szybciej, przyjemniej.

Zmieniłem także drastycznie Firefoksa. „Schromowaciłem” go, wziąłem sobie do serca prawa Fittsa. Mówi ono między innymi o wykorzystaniu krawędzi ekranu. Zauważyć można je bardzo łatwo np. w Windows i GNOME (przycisk menu Start czy menu Aplikacje/Miejsca/System można kliknąć najeżdżając na samą krawędź ekranu, nie ma tam żadnego odstępu).

Firefoksowi przeniosłem karty na górę ekranu, pasek tytułowy kompletnie wyłączyłem, zyskując około 30px. Zainstalowałem rozszerzenie autoHideStatusbar oraz URL Tooltip, dzięki którym zyskałem jakieś 20px w pionie, URL stron w dymku i pływając pasek statusu, gdy potrzebna mi do szczęścia któraś ikonka.

Mogłem użyć rozszerzeń Hide Caption czy podobnych, jednak nie działały one tak, jak bym sobie tego życzył. Zależy mi teraz tylko na przyciskach okna jako przesuwalnych przyciskach paska narzędzi i zwykłych obramowaniach okien dla wyskakujących okienek.

Z racji posiadania panoramicznego ekranu, mogłem sobie pozwolić na zmniejszenie szerokości okna Firefoksa i rezygnację z maksymalizacji. Przeniosłem także okno maksymalnie do prawej krawędzi ekranu. Dzięki temu mogę bez odrywania oczu od czytanej treści, przejść na skraj ekranu i kółkiem złapać pasek przewijania (moje ulubiona zachowanie kółka na pasku przewijania).

Ergonomia w każdym calu. Oprócz tego, zrezygnowałem z ikon wielkości 22×22/24×24 na rzecz 16×16. Usunąłem także wewnętrzny margines/dopełnienie (padding). Nie zrezygnowałem jednak z paska zakładek. Menu jest niewygodne.

Zyskałem chyba maksimum w pionie :] .

Firefox

Z załamania prędkością jego działania stworzyłem nawet nowy profil, do którego przeniosłem wszystkie rozszerzenia i ustawienia. Ale nic to nie dało. To obszerna historia zawsze go spowalnia. Wydawało mi się, że kiedyś Firefox posiadał opcję usuwania historii starszej niż ustalona w opcjach. Obecnie istnieje opcja przechowywania historii starszej niż wybrana. Nie tego mi do szczęścia potrzeba.

Samego interfejsu KDE nie potrafię ogarnąć na tyle, by zyskać w pionie dzięki panoramie, a nie stracić na wygodzie.

Dobrze, mniejsza już o te ergonomie i inne pierdoły .

Z ważnych rzeczy, stwierdziłem także, że moja najlepsza dystrybucja Linuksa musi mieć w pakietach Firefoksa i XBMC. I Firefox ten musi śmigać ładnie.

Wycieczki

Ostatnimi czasy udało mi się przetestować kilka dystrybucji.

Ubuntu 9.10

Tu było ciekawie. Bardzo. Pobrałem ISO, wypaliłem na moje CD-RW, stworzone do tego celu. Uruchomiłem LiveCD. Zobaczyłem wyłącznie protest monitora. Nie chciał wyświetlić nic w rozdzielczości 2048×1536 z odświeżaniem pionowym równym 93KHz. No cóż. Nie miałem więcej czasu, żeby się pobawić. Kombinowałem z X.Orgiem, ale nic z tego nie wyszło. Ba, odpalałem nawet dpkg-reconfigure i nic mi nie pomogło. Lubię minimalizm, ale pusty ekran z komunikatem błędu i trybem bezpiecznym nic nie zmieniającym, system odpada na wejściu.

Zanim przeszedłem dalej, poużywałem trochę LiveCD 9.04 i byłem zachwycony działaniem Firefoksa.

Mandriva 2010.0

De facto przypadek skłonił mnie do spróbowania jej. Byłem tradycyjnie zachwycony tapetami i ekranami powitalnymi. Pochwaliłem DrakConfa, po czym mógłbym go tylko pogładzić po głowie. Brakowało mi wielu opcji. Dla Makowców byłaby to dobra dystrybucja, bo zawiera absolutne minimum opcji w centrum konfiguracyjnym. Nie komplikuje sprawy. Edycja One, którą pobrałem, zawierała pełne spolszczenie, sterowniki nVidii i bodajże nawet Flash Playera. Fajna sprawa nie musieć bawić się ze sterownikami. Tylko te usańskie patenty…

openSUSE 11.2

Nie zdecydowałem się na aktualizację z 11.1 nie tylko dlatego, że miałem na dysku Mandrivę. Uważam, że odświeżenie systemu dobrze mu robi.

Zaimponował wyglądem (rozciągnięty ekran powitalny ledwo daje po sobie poznać, że jest rozciągnięty¹). Nie ma drastycznego przyspieszenia ani startu systemu, ani aplikacji. Ot świeższe aplikacje i nowy wygląd. Nie mam co się rozpisywać.

Zaimponował mi jeszcze jednym. W bugzilli Novella zgłosiłem, że X.Org na LiveCD 11.1 używa nieodpowiedniej rozdzielczości. Dowiedziałem się, że sterownik nv (otwartoźródłowy) nie obsługuje GeForce 7600 GS o danym ID. Błąd ten zgłosiłem nawet upstream w bugzilli Freedesktop. Po uruchomieniu LiveCD 11.2, zauważyłem, że zastosowana rozdzielczość jest prawidłowa. Upewniłem się i sprawdziłem logi X.Org – załadowany został sterownik nv, a nie fbdev. Oznacza to zastosowanie zmian lokalnie przed wysłaniem ich upstream. Co za tym idzie, dzięki mnie otwarty sterownik będzie obsługiwał szerszą gamę urządzeń, a ja mogę się cieszyć odpowiednią rozdzielczością na LiveCd bez zamkniętych sterowników .

Ulepszono integrację Firefoksa z KDE4 z racji domyślnego jego wyboru na DVD². Ogólnie na plus, chociaż za prędkość startu i działania Firefoksa, powinno im się dostać po łapach³. Da się to zrobić szybciej. Prezentuje to Ubuntu. Zainstalowany system ⁴ prezentuje start Firefoksa trwający raptem 4s!

Uogólnienie

KNetworkManager to szajs. Przynajmniej w obecnych wydaniach. Bez pomocy iwconfig nie potrafi połączyć się z WiFi, ma tendencje do zrywania połączeń. Musiałem się go pozbyć na rzecz staromodnej statycznej konfiguracji. Czasami jest ona za wolna i KOrganizer zdąży pokazać mi komunikat błędy, ale nie jest to tragedia. W sumie to zastanawiam się, czemu on wyskakuje, bo ani KMail ani Kontacta nie używam. Za wolne (Akregator) i niewygodne (nie ładują wszystkich danych dla widoku podsumowania, a oczekują na aktywację każdego modułu z osobna).

Rozwój KDE i GNOME

Dwa najważniejsze środowiska graficznej Linuksa (i nie tylko) rozwijają się w zawrotnym tempie.

Obydwa wzięły sobie za cel rewolucję, choć założenia są nieco inne.

KDE4 zniosło ograniczenia technologiczne KDE3, z którymi deweloperzy chcieli walczyć już wcześniej. Pozwoliło na dynamizację rozwoju, dało okazję do uporządkowania interfejsu i przemyślenia go. Nie usunęło jednak opcji, dzięki którym 4.x wyglądać może jak 3.x .

Karty w KWin

KWin, menedżer okien KDE, dzięki Google Summer of Code nabawił się funkcjonalności kart. Wprawdzie nie jest póki co stworzenie natywnego odpowiednika Chrome z kartami w pasku tytułu, ale podejrzewam, że długo to nie zajmie, nim będzie to możliwe. Jest to funkcjonalność, która przydałaby się np. Firefoksowi-Qt (o którym mało niestety słychać) i umożliwiła przeniesienie szkiców w życie, z użyciem natywnego API, a nie XUL-owych zabawek. Fajna sprawa.

GNOME z kolei w swojej trzeciej generacji stawia sobie za cel postawienie działania na pierwszym miejscu. Dlatego zintegrowało w menu widok pulpitów, aplikacji, dokumentów. Usunęło póki co (w GNOME Shell) obsługę apletów. Rozwinęło Mutter (menedżer okien używający Cluttera). Swoje gry uzależniło od Cluttera (co dało im szybkość i nowe możliwości). Podsystem dźwiękowy uzależniło od PulseAudio (za co użytkownicy napotykający błędy potrafią przeklinać deweloperów albo plują sobie w brodę). Stworzono także Zeitgeist, czyli jeden wielki dziennik. W oparciu oń, powstał system plików i pseudoprotokół FUSE, które razem zaprzęgnięte, pozwalają przeglądać system plików w zależności od daty użycia.

Jeżeli o mnie chodzi – marnotrawienie mocy komputera. Moje dane są uporządkowane i nie potrzebuję żadnej dodatkowej pomocy w ich odnajdywaniu. Ba, nawet Nepomuka wyłączyłem.

GNOME 3.0

Wniosek końcowy

Mam ładny pulpit .

Mój listopadowy pulpit

QtCurve

• openSUSE 11.2
• KDE 4.3.3
• Tapeta: Japanese Maple Leaf
• Styl Plasmy: Glassified
• Styl Qt i GTK: QtCurve z własnymi ustawieniami (należy zapisać jako plik z rozszerzeniem .qtcurve i zaimportować)
• Schemat kolorów: Norway (nie mam pojęcia, skąd pochodzi)
• Ikony: Oxygen
• Obramowania okien: Oxygen

System ma mi zapewnić płynne działanie przeglądarki internetowej, czyli nienagannie dobry dostęp do usług internetowych i rozrywkę na poziomie ⁵. Niestety w openSUSE 11.2 muszę trochę poczekać na spaczkowanie XBMC, lecz już wiem, że ludzie Packmana pracują nad tym, a przynajmniej są świadomi, że ludzie czekają. I radzą cierpliwości .

Musiałem jednak pójść na kompromis. Poczekam na XBMC i nie będę instalował Kubuntu. A byłbym gotów. Czyste KDE4, które lubię, szybki Firefox, XBMC w repo. Wkurzałbym się tylko na standardowy pluralizm repozytoriów. Większy niż w openSUSE.

No i nie mógłbym zainstalować swoich pakietów, bo musiałbym nauczyć się tworzyć deby, a tego mi się nie chce i nie mam na to czasu ^^ .

Tak dawno nie pisałem, że lepiej coś pochwalić, niż rzucać mięsem. W taki upał byłoby to niestosowne. Zleciałyby się sępy i jakieś robactwo, a tego nie chcemy ¹ .

KDE4 (tutaj: 4.3.x) to środowisko niezwykle elastyczne, funkcjonalne i… Ładne „prosto z pudełka”.

Mój obecny pulpit – KDE4.

Oczywiście nie przeżyłbym długo z domyślną konfiguracją, więc ją dostosowałem .

Tablica

Styl Oxygen z własnymi kolorami, własna tapeta, własna konfiguracja panelu, własny dobór plazmoidów na pulpicie, na panelu i tablicy (zerżnięty dashboard z OSX) . Nawet własny motyw Plasmy – mieszanka stylów Aya i Air.

Cóż mogę powiedzieć, jest niezwykle wygodnie. Nie muszę otwierać menedżera plików, by je przejrzeć, nie muszę otwierać kalkulatora, konwertera jednostek. Ba, nawet przeglądarki internetowej nie muszę w sumie odpalać, ale dalej to robię, bo plazmowe maleństwo, oparte o – zgaduję – KHTML, to nie jest to, czego pożądam do szczęścia, nirvany, czy czegoś tam.

Prócz tego, że jest wygodnie i ładnie, jest naprawdę funkcjonalnie i szybko ².

Jeżeli jeszcze nie wspominałem, udało mi się przesiąść z Compiza na KWin i, pomimo posiadania karty graficznej nVidii, jest całkiem sprawnie i ładnie. Szybciej niż na Compizie z tymi samymi efektami ^^ . Brak KWinowi pierdyliarda animacji i wtyczek do jednej funkcji każda, choć rozproszeniem we wtyczki zaczyna dorównywać, ale bije starszego kolegę po fachu w szybkości wykonywania pracy.

Naprawdę, włącza się prawie ładnie i prawie płynnie ³.

BasKet

Kontact

Plazmoid szybkiego dostępu

Udało mi się porzucić aplety panelu GNOME na rzecz plazmoidów KDE, udało mi się przesiąść z Tomboya na BasKet, prawie udało mi się przesiąść z Thunderbirda na Kontact (przy okazji Akregator, integrujący się dzięki KPart, przejął funkcje Briefa i później używanego Google Readera⁴).

KWordQuiz

Znalazłem ciekawe oprogramowanie do szkolenia mojego słownictwa, KWordQuiz. Potrafi ono importować i eksportować z/do CSV i swojego, spreparowanego HTML, więc pod tym względem jest całkiem imponujące. Jak widać na obrazku, nie jest jeszcze wolne od głupich błędów, bo to przecież nie jest nic poważnego, że zżera kawałki wybranych odpowiedzi.

Skoro mówimy już o imporcie i eksporcie do czystego tekstu, BasKet nie jest wcale gorszy i może dumnie, ze swoją wiklinową rączką, wypiętą do przodu, stanąć w szeregu. Dobrym dowodem jest możliwość przypinania notatkom emblematów, które w swoich właściwościach mają pole tekstowe o nazwie „tekstowy odpowiednik”. Słodkości ^^ .

Z tego, czego pochwalić nie mogę, muszę wymienić kardynalne programy KDE.

Amarok

Odtwarzacz, który był niegdyś dumą projektu KDE, przez zmiany w silniku i interfejsie jest w obecnej fazie ubogi jak kobieta, która codziennie po kilka razy grzebie w śmietniku. Ale ma potencjał, zupełnie jak ona. Ona ponoć wyposażyła syna w komputer i dostęp do Internetu. On miał w pierwszej generacji nawet korektor graficzny (teraz mówicie: „wooow”, bo naliczyłem pięciu odtwarzaczy z takimi umiejętnościami: XMMS, BMP, Audacious, Banshee, Songbird, nie umiem liczyć do sześciu). Teraz nie ma on nic, prócz list odtwarzania, bibliotek (lokalnej, przenośnych – na urządzeniach, i prawdopodobnie już czegoś więcej) i możliwości odtwarzania z losowością i powtarzaniem.

Kopete

Proszę mi tu tylko nie narzekać, że odgrzewam kotlety, ale jak na „plakatowy” komunikator projektu, jest dalej paskudnie źle. Ból i czarna rozpacz. W dalszym ciągu wysyłanych jest wiele powiadomień na XMPP jednocześnie ⁵, obsługa GG kuleje, interfejs jest niewygodny i nieprzemyślany.

Kaffeine / KMPlayer / SMPlayer / Dragon Player

W sumie jestem takim ignorantem, że gubię się już, który należy do projektu KDE, a który nie. W każdym razie każdy z osobna jest na tyle ułomny, że zmuszony jestem używać Totema. Serio, używałbym chętnie XBMC, ale ukochane media center radzi sobie z PulseAudio na KDE4 gorzej niż na GNOME, czy w ogóle gorzej niż cokolwiek w KDE4. Powiem więcej, nie obsługuje napisów w formacie TMplayer / VPlayer ⁶.

Zdawało mi się, że miałem skupić się na KDE…

Ach, tak, już wiem.

gTVG

Czytnik XMLTV. Nie znalazłem ani programów, ani plazmoidów. Naprawdę tak ciężko ułatwić mi życie, żebym używał kolejnej aplikacji w GTK, skoro całe środowisko jest w Qt4? Był jakiś taki projekt pod skrzydłami KDE, LinTV, o którym ciężko cokolwiek, poza tygodnikami, wspominającymi o nim, znaleźć w Internecie. Nie ma ani strony internetowej, nie ma nawet obrazków z nim w roli głównej. Jest tylko źródło, w SVN bodajże.

Podsumowanie

Podsumowując mój błyskotliwy wywód (obrazki błyszczą, nie?), muszę powiedzieć, że jestem w szoku. Tak, w szoku. Znowu wylądowałem na KDE. Zwykłem używać tego środowiska, gdy zaczynałem linuksową przygodę. Później poznałem GNOME, długo go używałem, lecz jego czasowe spowalnianie, brak widocznego rozwoju, zniechęcają. Zapomniałbym o najlepszym.

Robienie rewolucji w interfejsie (vide chowanie sprzętowych regulatorów głośności), w bibliotekach i API, nim ważny komponent stanie się stabilny. Mówię o PulseAudio. W okolicach 0.9.10 zaszła w nim spora rewolucja, która namieszała nieźle na biurkach użytkowników dystrybucji z domyślnym PA. Dosłownie zatrzęsła nimi. Na nieszczęście dla nas, już wtedy zaczęto PA wciskać w GNOME i kolejne dystrybucje. Zdaję sie mówić z jakąś nienawiścią, ale to tylko takie wrażenie. Red Hat zatrudnił faceta, by naprawił to, co jest skopane, a on przysporzył problemów, zacząć bluzgać gorzej niż Linus w (de facto ichniej) bugzilli i się wymądrzać na lewo i prawo, albo usprawiedliwiać swoje błędy i to, że pozbawił wielu użytkowników dźwięku, a zapewnił im stratę masy czasu i nerwową rozrywkę.

W KDE spodobała mi się idea rewolucji. KDE3 potrzebowało zmian. Zarówno technologicznych, jak i praktycznych. Najzwyczajniej w świecie robiło się nudno, odkrywano ograniczenia, nowe potrzeby, nowe rodzaje funkcjonalności.

KDE4 poszło dokładnie w takim kierunku, jaki mi się spodobał. Chciałem rewolucji w interfejsie, w funkcjonalności, ale nie wymieniania jej na abstrakcyjne idee i totalne rewolucje mojego komputerowego myślenia, co robi GNOME swoim Zeitgeistem czy Shellem. Nie podoba mi się to i kropka. Mam porządek na dyskach i nie potrzebuję dziennika, który powie mi, co i kiedy użyłem. Nie chcę menu na cały ekran, które pokaże mi wszystko, w jednym miejscu. Wolę mieć menedżer informacji osobistych, który integruje klienta poczty i czytnik RSS. Nie wszędzie „wszystko w jednym” to dobry pomysł. Z reguły „wszystko w jednym, to wszystko do niczego”. Warto o tym pamiętać.

Da się coś jeszcze podsumować? Może podsumowanie podsumuję? Hm, tak, to będzie innowacyjne.

Podsumowując moje podsumowanie, polecam każdemu, przynajmniej spróbować, KDE4, bo naprawdę warto. I tak, jest KDE4 na Windows ⁷. Co za ironia losu ^^ .

PS1.

Jeśli chodzi o argument, że nie ma innych darmowych blogów, gdzie można podpiąć własną domenę i mających obsługę jabbera to: po pierwsze, Jogger nie jest darmowy (ani wolny jak mowa, ani darmowy jak piwo!), po drugie, nie mam podpiętej domeny (jak widać), po trzecie, jabber może i ułatwia kontakt (ale czy naprawdę? z jabbera korzysta jednak niewielu ludzi), ale skłania do krótkich, nieprzemyślanych komentarzy, po czwarte, są rzeczy, za które warto zapłacić. Wolność jest jedną z nich.

Z bloga roziego, który to przeniósł bloga w inne miejsce.

Uważam to za naprawdę dobre wyjaśnienie, dlaczego można przenieść się z Joggera. Przez pewien czas od kupienia domeny i zagnieżdżenia się u ^klisiu.a na serwerze czułem coś w rodzaju poczucia winy, straty, żalu. Teraz jednak wiem, że moja decyzja była uzasadniona nie tylko kwestiami użytkowania .

PS2: Jeżeli na blogu dozwolone jest dedykowanie wpisów, warto by zadedykować ten wpis pewnemu marudnemu człowiekowi (o ksywce, która mi się osobiście nie podoba, bo nie znoszę tego filmu, nic osobistego) – matriksowi, który to wciąż upomina się, że nie nie ma co czytać w pra wolnym czasie i Sowie Blogowej (nie mogłem się zdecydować, gdzie linkować ^^ ), która jest mądra i zmotywowała mnie do przyłożenia się do nauki niemieckiego, co widać w używanym tłumaczeniu systemu, notatce na pulpicie i tym wpisie. Nie byłoby go, gdybym nie spojrzał na BasKet i jego możliwości gromadzenia różnych informacji w jednym miejscu. Przy okazji warto wspomnieć, że podczas pstrykania zrzutów ekranu, wypełniłem dodatkowy arkusz w KWordQuiz i trochę się pobawiłem .

PS3: BasKet i WordPress zasługują na kopniaka w tyłek. To, że kopiuję jakoś-tam sformatowany tekst, nie znaczy, że ma być wklejony z jakimś śmietnikiem w postaci dodatkowych spanów ze stylem w parametrze. Pobłogosław edytory tekstu za funkcję zastępowania tekstu, ułatwia życie.

PS4: Zemanta ma kopniaka w tyłek i zostaje zwolniona. Ewidentnie pluje zbędnie rozchlapczonym kodem. Nie potrzebuję listy definicji do wstawienia obrazu, na ironię, trochę semantyki w kodzie ⁸! Apture też coś chyba napluło w kodzie, bo Firefox, przy ładowaniu strony wyświetla na pasku stanu komunikat o pobieraniu z apture.com. Nie dadzą mi ułatwić życia bez skomplikowania go w innym miejscu.

W GIT projektu GNOME dokonuje się odświeżenie zestawu ikon GNOME. Po raz drugi, gdyż pierwsze odświeżenie to było przejście na styl Tango! .

Pidgin z ikonami statusu użytkownika GNOME

1. Pobierz paczkę.
2. Rozpakuj poleceniem tar -jxf pidgin-gitv3.tar.bz2.
3. Z poziomu katalogu pidgin-gitv3, skopiuj i zastąp ikony poleceniem sudo/su -c 'cp -R * /usr/share/pixmaps/pidgin/'.

Jeżeli Ci tego do szczęścia potrzeba, możesz uprzednio zrobić kopię zapasową katalogów status i tray.

PS: Chwilowo miałem wyłączone GlobalMenu ^^ .

Otóż, dzisiaj wspomnę o moich obawach, o tym, co mnie żenuje oraz o tym, co sprawia, że się uśmiecham. Więc, do dzieła .

Powiadomienia w Ubuntu

Po tym, jak Mark Shuttleworth opublikował wpis, traktujący o powiadomieniach, projekt Ubuntu rozpoczął wdrażanie jego idei w życie. Szczerze, od samego początku towarzyszy mi obawa, że zmiany, które Mark uważa za pozytywne, dotrą do upstream („góry”) zamiast skończyć się na łatkach.

Bo czy nieklikalne, a za tym niechowalne ręcznie powiadomienie jest dobre? Znika tylko samo. Nie można go samemu ukryć. Zaletą może być z kolei to, że kliknięcia przenikają powiadomienia. Tj. kliknięcie w miejscu, gdzie wyświetlane jest powiadomienie, nie działa na nie, a na to co jest pod jego spodem. Kolejną wadą moim zdaniem, będzie brak przycisków. Przepraszam, ale powiadomienie o wiadomości od znajomego chyba nie jest bezcelowe? Ja oczekuję, że będę mógł na to powiadomienie zareagować i odpisać mu, a Mark uważa, że mam powiadomienie olać i robi, co robiłem. Po części się zgodzę, wiadomość może przeszkadzać, ale to chyba moja sprawa, czy przeszkadzacza (komunikator) pozostawię włączonego, czy nie.

Co więcej, zamiast powiadomień z przyciskami, wyświetlane są okna dialogowe z przyciskami. Ludzie, uruchamiający nowe Ubuntu padają na twarz ze zdziwienia i załamania. Pozwolę sobie nie linkować do takiego wpisu (w stylu „łodafak”), lecz pokazać, jak to wygląda w praktyce.

Pozostawię Wam przyjemność wyrażania opinii na ten temat. Biorąc pod uwagę, że wiele aplikacji może wyświetlać powiadomienia z oknami, życie użytkowników Ubuntu zostanie bardzo umilone.

GNOME 3.0

O nowej wersji jednego z wiodących środowisk graficznych od dawna się plotkuje i tworzy nowe szkice. Moje obawy budzi jednak rewolucja w kwestii organizacji pracy.  KDE4 połączyło Kicker (panele) z KDesktop (aplikacją wyświetlającą ikonki), przy okazji integrując Google Gadgets, pozostając przy delikatnie unowocześnionym i utartym wyobrażeniu pulpitu. GNOME zdaje się chcieć większej rewolucji. Niekoniecznie dotyczącej samego przepisywania czy integracji kolejnych technologii lecz raczej przyzwyczajeń i ogólnej organizacji.

Także wspomina się połączenie panelu GNOME i Nautilusa (komponentu wyświetlającego ikony), jednak w GNOME pojawia się magiczne słówko „Activities” które chętnie przetłumaczę na „Ograniczenie”.

Okrutnie nie podoba mi się idea GNOME Shell, czyli nowego spojrzenia na pulpit. Nie przepadam wprawdzie za KDE4 ale tutaj nie chodzi o ichnią rewolucję czy ideologię, lecz za pewne problemy, o których nie chcę tutaj mówić. Wolę odświeżone spojrzenie KDE4 i tyle.

Jestem jak najbardziej przeciwko GNOME Shell, lecz co ja mogę zrobić, gdy masa ludzi zachwyca się postępem prac nad czymś, co mnie przyprawia o mdłości.

PulseAudio

Z ciekawostek dnia dzisiejszego, wspomnieć mogę o problemach z PulseAudio, które zdecydowałem się projektowi przedstawić prosto w oczy, zgłaszając buga. Jest to o tyle ciekawe, że tym raportem błędu zainteresował się Lennart i zdążył napisać około pięciu e-maili na liście mailingowej pulseaudio-discuss wspominając enigmatycznie o „ludziach z zepsutymi sterownikami kart dźwiękowych” czy o problemach dot. jądra w openSUSE.

Dowiedziałem się między innymi, że PA w wersjach >= 0.9.10 nie został zepsuty, tylko winę za to ponosi na zmianę sterownik NVIDII, firmware Ralinka, konfiguracja kernela czy Creative z ich produktami. Cóż, zamiast zwalać winę na kogo popadnie, wolałbym, by programista (bo takie jest podstawowe zajęcie Lennarta u Red Hata) programował, a nie denerwował ludzi i psuł swoją opinię w Internecie, chociażby bluzgami w e-mailach.

To tyle ze złych wiadomości okołopulseaudiowych. Z dobrych wiadomości, warto wspomnieć o sympatycznych umiejętnościach przyszłych wersji tego daemona.

Przy założeniu, że aplikacje będą się ładnie daemonowi przedstawiać (po nazwie, ikonie i jej rodzaju (odtwarzacz, telefon, itd.)), PulseAudio będzie np. ściszał odtwarzacz, gdy ktoś dzwoni. Bardzo praktyczne, lecz znając ideologiczne zapędy Lennarta i realizację w praktyce, nie obędzie się bez masy hacków na oprogramowane typu Skype, w którym doczekać się takich zmian, to jak powiesić się i zmartwychwstać.

Podsumowanie

Lennart Poettering ma trudny charakter.

Niedawno zainteresowanie programistów tą grą wzrosło. Za sprawą Cluttera.

Drogą ewolucji, Gnometris dorobił się płynności, animacji i ogólnej poprawy błędów, znając życie. Clutter też na tym zyskał, bo przy osadzaniu go w grze, ujawniło się kilka błędów, które już naprawiono .

Gnometris na Clutterze Jasona Clintona na Vimeo.

Gnometris na Clutterze. Zauważcie, że działa na DRI2, które pozwala aplikacji w OpenGL i kompozytorowi współdziałać bez problemów.

Robi wrażenie, prawda ? Tyle klocków a to wciąż płynne.

Gnometris Redux Jasona Clintona na Vimeo.

Gra została zaktualizowana zgodnie ze wskazówkami do poprzedniego wideo!

E, to już zwykłe szpanowanie ;D . Animacje przy usuwaniu linii.

Życzę Clutterowi ekspansji w GNOME, a następnie integracji w GTK, bo coś tak elastycznego się przyda. Akcelerację sprzętową większość z nas ma, więc OpenGL to nie kłopot. Pomyśleć, że Oko GNOME (Eye of GNOME; EOG) miało/ma eksperymentalną gałąź, korzystającą z Cluttera… Tam to dopiero można cuda zdziałać ^^ . Pomysły zostawię Waszej wyobraźni.

Niektórzy z Was pewnie nie spodziewali się, że jeszcze napiszę o tym wydaniu openSUSE, zważając, że południe minęło już dawno :] .

Ale do rzeczy, pozwolę sobie napisać, co ważnego i mniej ważnego się zmieniło, nie owijając w bawełnę.Standardowo, jak w każdym nowym wydaniu, napotkamy liczne aktualizacje oprogramowania.

GNOME 2.24

Moim zdaniem, w GNOME 2.24 najważniejsze są karty w Nautilusie (kliknięcie kółkiem nie otwiera już nowego okna w przypadku przeglądarki, lecz otwiera kartę), obsługa motywów dźwięków i użycie libcanberra, dzięki czemu w PulseAudio zobaczymy suwak „dźwięki systemowe”. To prawda, funkcja znana z Windows Vista.

Banshee 1.4.1

Drugą, moim zdaniem, ważną nowością jest nowa wersja odtwarzacza Banshee.

Odtwarzacz potrafi już odtwarzać radia internetowe, aktualizować bibliotekę multimediów, zmieniać nazwy plików wedle znaczników, posiada ulepszony edytor znaczników. Został też delikatnie odpicowany widok „teraz odtwarzanych”. Tak, odbicie okładki znamy z OSX, wiem. Prócz tego, wprowadzono obsługę urządzenia HTC G1, z systemem Android na pokładzie.

YaST

Konfigurator ze stacji dawnej firmy SuSE GmbH znacznie lepiej integruje się teraz z GNOME, mówiąc bardzo krótko.

NetworkManager

Nowa wersja daemona i aplikacji do konfiguracji połączenia sieciowego, lepiej niż kiedykolwiek radzi sobie z telefonami komórkowymi i innymi urządzeniami służącymi do łączenia z Internetem.

Wiele monitorów

Jeżeli wierzyć ludziom, można podłączyć do laptopa monitor bez obawy o cokolwiek, dzięki jeszcze lepszej obsłudze RandR.

PST: Ciekawe jak z nVidią w tej kwestii.

Contrib

Repozytorium społeczności, Contrib, rozpoczyna swoją działalność. Oznacza to jeszcze większą otwartość. Obok budowy pakietów dystrybucji w 100% w oBS zamiast wewnętrznego systemu, jest to drugi krok w kierunku nadania społeczności większej roli i pozwolenia jej na większe zaangażowanie w rozwój projektu. W ten sposób ludzie zbliżą się nieco, w swoistej hierarchii, do pracowników firmy Novell, którzy mimo wszystko nadal odgrywają największą rolę.

GDM 2.24.x

Prócz samego środowiska GNOME, zaktualizowano też GDM, menedżer logowania tegoż projektu. Zadanie to mogło zostać wykonane już przed wydaniem openSUSE 11.0, jednak uznano, że należy poczekać aż menedżer po „rewolucji” troszkę „wydorośleje”.

Nigdzie nie mogłem znaleźć obrazka przedstawiającego jego wygląd w openSUSE 11.1, a że lenistwo mi nie pozwala, pozwalam sobie zostawić przy tej notce suchy tekst .

Nowe wersje libnotify i notification-daemon

Aż chce się powiedzieć "nareszcie!". Gdy czasem skaczą mi ikony w obszarze powiadamiania (piję do PackageKit) i pojawia się powiadomienie, często jego położenie jest inne od położenia "źródłowej" ikonki. Nowe wersje tytułowych cudaków pozwalają przypisać powiadomienie do ikonki (GtkStatusIcon), a nie tylko do określonego położenia na ekranie. Oznacza to zapewne tyle, że gdy ikonki sobie będą ślicznie skakać, powiadomienie będzie się przesuwać. Musi to ciekawie wyglądać ^^ .

Motorola z Linuksem na pokładzie

Nie dam głowy, ale ponoć Motorola miała zrezygnować z MOTOMAGX, a tymczasem wciąż produkuje telefony na tej platformie. W sumie to fajnie. Widgety, aplikacje w Javie, linuksowe w C/C++. Żyć nie umierać. Nie ma wprawdzie ekranu dotykowego, ani 3G, ale chyba idzie to w Polsce przeboleć, nim się to wszystko nie rozwinie na dobre :] .

Chciałbym taki telefon, przynajmniej po to, by potestować jego niezawodność, oferowaną funkcjonalność, stabilność i szybkość, bo te kwestie są dla mnie najważniejsze w telefonie. Z obecnego (Sony Ericsson k300i) jestem zadowolony, chociaż czasami płata mi figle jak "zepsute zdjęcie", czy kompletne zamrożenie (raz na rok?).

Bugmail – rozszerzenie do Thunderbirda, pomocnik Bugzilli

Jeżeli ktoś interesuje się błędami w oprogramowaniu (lub czymkolwiek innym), wie zapewne, że duża ilość powiadomień, czy niekiedy brak odnośników w e-mailach potrafi nieźle namotać. W tym celu powstało cudne rozszerzenie o równie cudnej nazwie – Bugmail. Śliczna nazwa, prawda  ?

To dopiero wersja testowa, ale jest już dostępna w bazie dodatków.

Autor podlinkowanego wpisu odnotował, iż nie wszystkie numerki są zamieniane na odnośniki, czyli funkcja ta nie została jeszcze w pełni zaimplementowana, lub nie znalazła się w pakiecie z dodatkiem, który dostąpny jest w bazie dodatków.

Cóż, miejmy nadzieję, iż Bugmail rozwinie się szybciej niż oryginalne rozszerzenie, które miało na celu samo tworzenie odnośników, a co do czego, nie dorobiło się nawet funkcjonalnego okna preferencji…

SUSE Studio wkrótce dostępne?

Rejestracja do alfy działa znowu, dodawane są kolejne opcje logowania, ludzie opisują swoje przygody…

Wygląda na to, że moja teza tworzy mgłę złudzenia, iż wraz z openSUSE 11.1 nadejść może także publiczne otwarcie SUSE Studio.

To tylko krótka wzmianka, bo nie ma specjalnych nowości dot. Studia.

 

Nudziło mi się, czytnik RSS wskazał, iż nowa wersja wydana (2009.0), więc bez ogródek "nastawiłem" pobieranie i nudziłem się parę kolejnych godzin tylko po to, by tę nudę przerwać .

Jeśli nie masz ochoty czytać o Mandrivie, czy nawet oglądać obrazków, odpuść sobie ten wpis .

Pozwolę sobie opisać moje "boje" i wrażenia w kolejności, w jakiej następowały.

Z trzech edycji (Free, One, Powerpack – kolejność wedle intensywności wyst. niewolnych dodatków) wybrałem One, ponieważ nie zależy mi na niewolnym oprogramowaniu typu PowerDVD, czy Nero, ale sterowniki i kodeki są mile widziane (gdy SUSE Studio będzie dostępne, z każdą nową edycją SUSE będę sobie przygotowywał CD podobną do Mandrivy One).

Uruchamianie

Mandriva mnie zadziwiła. System z LiveCD uruchomił się bardzo szybko, w porównaniu do dotyczas przeze mnie testowanych – Ubuntu, Fedory, openSUSE. Warto dodać iż także uruchamiał masę usług. Plus

Mandriva ma bardzo ładne tła (GRUB, syslinux, bootsplash, tapeta). Oczywiście tapetę pulpitu zmieniam zawsze, więc nie mam co się na ten temat rozwodzić. Ładna była i już .

Co ciekawe, tło się trochę różni w zależności od edycji. Free ma niebieskie tło, One czarno-kolorowe, a Powerpack czarno-kolorowe z większą ilością kolorków.

Nim zobaczymy GNOME, pojawia się kreator, który zadaje parę pytań. Niepotrzebnie zostały one przedstawione w kolejnych krokach. Pyta między innymi o menedżer okien. Minus

GNOME

Uruchamianiu GNOME towarzyszą oryginalne dźwięki. Nie spodziewałem się tego. Sympatyczna niespodzianka, bo dźwięki bardzo przyjemne . Plus

Gdy GNOME już się uruchomił, zauważyłem to, co nie podobało mi się już w Mandrakelinuksie 10.1. Własne ikonki obok tych, które są zależne od wybranego motywu ikon. Bez względu, jaki został wybrany, one pozostawały niezmienne. Minus

No, jeszcze pozwolę sobie wspomnieć, iż Mandriva ostylowała panel GNOME i stworzyła własny motyw GTK i Qt (zarówno dla 3 jak i 4) – Ia Ora. Przez I jak Iwona. Motyw ten jest (opisuję domyślny Ia Ora Smooth) zabarwiony delikatnie na niebiesko, brak mu trochę "konsystencji". Strzałki na przyciskach kombo nie pasują zupełnie… Ogólnie nie spodobał mi się Ia Ora ani tło panelu GNOME. Szkoda, bo tapeta nie jest wcale zła. Minus

Otwarcie menu może zmylić. W menu "Programy" i "System" znaleźć można wiele wspólnych elementów. Niedobrze! Konfigurator powinien przebywać wyłącznie wśród swoich. Oprócz tego, zdziwiło mnie, iż kategorie w menu są ułożone inaczej "niż wszędzie". "Internet" nad "Biurem" itd. Mylące. Minus

WiFi

Nim otworzyłem Firefoksa i resztę ferajny, musiałem skonfigurować połączenie sieciowe. Zauważyłem wtedy, że aplet bliski zegarkowi, nie jest chyba NetworkManagerem. Nie umniejszyło to wcale prostocie konfiguracji. Nie otworzyło się żadne wielkie, skomplikowane okno. Problem mogło tylko sprawić to, iż zamiast ESSID sieci z włączonym jego ukrywaniem, zobaczyłem adres MAC (chyba). Plus

Płynność

Wielu z Was myśli pewnie, że Mandriva to uosobienie powolności i przeładowania, a szybkie uruchomienie to moje złudzenie.

Nic bardziej mylnego. Dam rękę (prawą, bom leworęczny), że programy z LiveCD włączają się szybciej niż z dysku. A dysku nie mam starego, czy bardzo zużytego. Ot ma kilka lat a używany był w domu, do żadnych trudnych zadań.

Powiem więcej. Wybrałem Compiza w "kreatorze uruchamiania", że tak sobie pozwolę go nazwać. Żelujące okna, kostka – wszystko sprawne. Tylko dekoracja okien się rozwalała, ale to już wina nVidii.

Ciekawiej było, jak otworzyłem blip.pl, a tam tło z background-attachment: fixed;, włączyłem płynne przewijanie w Firefoksie i doinstalowałem AWN. Nic się nie cięło! Plus

Tłumaczenia

Co jeszcze bardzo ważne, CD jest załadowana po brzegi, a pomimo to zawiera polskie tłumaczenia. openSUSE na tłumaczeniach oszczędza miejsce na CD (karygodne), a przy pierwszym uruchomieniu automatycznie dodaje do transakcji tłumaczenia dla wybranego przy instalacji języka. Ubuntu na CD zawiera ich tylko część i chyba postępuje podobnie do openSUSE, ale ponownie nie dam głowy .Plus

Kodeki

Mandriva One zawiera wszystkie rodzaje otwartych wtyczek do GStreamera: good, bad i ugly. Nie zawiera natomiast gstreamer-ffmpeg. Przy próbie odtworzenia jakiegokolwiek filmu, zostaniemy zapytani, czy chcemy kodeki od firmy Fluendo, czy właśnie gstreamer-ffmpeg. Warto wspomnieć, iż uprzednio trzeba dodać (a właściwie zaznaczyć) odpowiednie repozytoria. Mała niedoróbka. Ogólnie całkiem dobrze im to wyszło. Plus

Instalacja

Po instalacji z LiveCD (na HDD instalowałem tylko w wirtualnej maszynie), instalator proponuje usunięcie nieużywanych tłumaczeń, sterowników, programów i usług, które obsługują np. nieposiadany sprzęt. Np. Bluetooth. Za to bardzo duży plus. Ubuntu na ten przykład usuwa tylko instalator po skopiowaniu wszystkiego na dysk, a Fedora nie usuwa nic. Zostawia nawet instalator. Plus

Teraz najtrudniejszy moment. Policzyć plusy i minusy. O, dziwnie brzmi. Hm. Mam na myśli podsumowanie oczywiście, bo liczenie to nie problem. Gdyby był, to by mnie matematyczna zabiła .

Chyba dobrze policzyłem. 7/10. Nie jest źle .

A, i żeby nie było. Nie mam zamiaru zmieniać dystrybucji. Warto czasami zweryfikować poglądy, czy podpatrzeć co potencjalna konkurencja (dla aktualnie używanego oprogramowania) posiada dobrego .

Ubolewam jeszcze, bo z mojej winy pewien człowiek zmienił dystrybucję .

Trochę zwlekałem z publikacją tego wpisu, bo myślałem, że jednak coś ciekawego się dzisiaj wydarzy .

Geotagging w Oku GNOME’a

Przeglądarka obrazków środowiska GNOME dorobiła się (w sumie jeszcze nieoficjalnie) geotaggingu. Dzięki temu bajerowi można łatwo i szybko odnaleźć miejsce wykonania zdjęcia bez angażowania dodatkowych serwisów sieciowych.

Może mi się to przyda. Nie wiem. A Wy? Wam się to przyda ?

• GTK: MurrinaCream
• METACITY: X-Colors Lite
• AWN: Flat using colors from wallpaper / Płaski z kolorami z tapety
• WALL: Enter
• ICONS: Generated with Tango Generator (Foxtrot as #1) / Wygenerowane Tango Generatorem (Foxtrot jako numer 1)
• SMILE: ^arekf

Taki krótki opis bitew. Wojna zakończona .

Generalnie to wszystko zajęło mi trzy dni z baaardzo długimi przerwami .

Jeszcze pamiątkowy szot Archa.

I bootchart.

Cóż, czekamy .

Tymczasem, mały teaser (obrazek poniżej notka dla czytelników RSS).

Zainstaluj empathy telepathy

gnome z wydaniem 2.24.0 będzie obsługiwał motywy dźwiękowe, zgodne z rozporządzeniem rady ministrów, tj. freedesktop.org .

to kolejny ficzer z windows, na który czekaliśmy od lat .

a tak serio to mało kto zwraca uwagę na dźwięki systemowe, więc nie było to zadanie priorytetowe.

Oto i ona. Migawka .

Co to jest?

Aplet ten przesiaduje sobie na panelu wyświetlając tylko ikonkę. Po kliknięciu jej lewym przyciskiem myszy, mamy możliwość zobaczyć, co aktualnie "leci" na wybranych (w Preferencjach) kanałach.

Aplet wyświetla logo kanałów, tytuły aktualnie nadanych audycji, "postęp" aktualnie nadawanych, czas pozostały do kolejnych oraz opisy. Dokładnie to, co oferuje format XMLTV.

W jaki sposób działa?

Wiemy już, że posiada ikonkę, która po kliknięciu powoduje wyświetlenie pewnych informacji. Dobrze.

Aplet, poprzez zewnętrzny program aktualizuje plik XMLTV i korzystając z zapisanego przezeń pliku, wyświetla informacje w nim zawarte. Programy do tworzenia plików XMLTV zajmują się czarną robotą – pobierają strony internetowe, parsują ("czytają"/"przeglądają") je w poszukiwaniu podanych w konfiguracji znaczników HTML, niektóre omijają i zbierają dane z podanych zakresów (np. od znacznika do znacznika lub od pewnego słowa do innego słowa). Pobieranych jest wiele stron (jednak na jeden dzień programu dla kanału).

Dlatego też z konfiguracji programu, który opiszę usuwamy kanały, których nie oglądamy.

Co nam będzie potrzebne?

• wine-core;
• wine-tools;
• program TVxb;
• konfiguracja Wine;
• konfiguracja programu TVxb;
• konfiguracja apletu OnTV.

Pakiety instalujemy w standardowy sposób.

Możemy oczywiście używać sudo, jeśli tylko skonfigurowaliśmy ten program, możemy też pominąć parametr -y itd.

Oprócz zabawy w konsoli zawsze mamy pod ręką graficzny menedżer pakietów Pirut, który wbrew pozorom nie łamie prawa i nie instaluje pirackich programów.

Pobieramy program TVxb

Nic trudnego. Pobierz program TVxb.

Konfiguracja Wine

To fakt, że "Wine" czyta się "Łajn", ale my nie będziemy zajmować się łajnem, a implementację API Win32 dla *NIX (tylko jak by nie patrzył, Wine to tak naprawdę emulator, choć nazwa-akronim przeczy).

Jeśli pobraliśmy już Wine, wybieramy kolejno Aplikacje → Wine → Wine Configuration.

Jedyne, czym musimy się zająć, to wybranie wersji systemu Windows, na przykład Windows 2000 oraz mapowaniem dysków.

Ja kliknąłem Automatyczne wykrywanie i Wine jako tako sobie poradził .

Konfiguracja programu TVxb

Program TVxb rozpakowujemy dosłownie gdziekolwiek, gdzie mamy uprawnienia do zapisu (najlepiej w swoim katalogu domowym). Ja swój wrzuciłem do katalogu z pobranymi plikami (~/Pobrane). Wspaniałomyślny mechanizm XDG stworzył go za mnie.

Teraz edytujemy plik ini/TVxb.ini, zastępując go konfiguracją dla UPC. Przed zamknięciem edytora, usuwamy kanały, których nie oglądamy (tylko ze względów długości pobierania danych). Kanały są w wizualnie oddzielonych sekcjach, więc nie powinno być problemów.

Konfiguracja apletu OnTV.

Pierwszą czynnością, będzie wpisanie komendy i pliku docelowego. Musza one być zgodne z prawdziwym położeniem programu.

Komenda to: wine /home/livio/Pobrane/TVxb/bin/TVxb.exe
Plik XMLTV: /home/livio/Pobrane/TVxb/xml/xmltv.xml

Jeśli wszystko już działa, aktualizujemy dane, wybierając z menu kontekstowego ikonki Zaktualizuj listy TV i otwieramy Preferencje. Jeśli nie ma tam żadnych kanałów, musimy zrobić coś strasznego. Uruchamiamy program "xkill" i wybieramy okno preferencji. Zabijemy aplet, a tym samym przeładujemy go w niehumanitarny sposób . Teraz kanały powinny być widoczne .

OnTV pozwala także na wyszukiwanie programów i dodawanie przypomnień o nich z poziomu menu kontekstowego.

Po dodaniu, powiadomienia wyświetlają się w Preferencjach. Tam też, możemy zmienić rozpoczęcie powiadomienia.

Skąd wziąć OnTV?

Aplet tak bardzo mi się spodobał, że postanowiłem napisać SPEC i paczkę popchnąć do repozytorium Fedory. W chwili obecnej pakiet przechodzi formalne procedury. Niedługo będzie więc go można zainstalować poniższym poleceniem.

Póki co, trzymam go w swojej przestrzeni Fedora People.

Pobierz ontv: i386 lub SRPM (do zbudowania samemu np. dla innej architektury).

Podziękowania

Zarówno aplet OnTV jak i program TVxb opisała już inna Joggerowiczka, za co bardzo jej dziękuję .

Gdyby nie Ona, nie było by tego wpisu, oraz popychania OnTV do repozytorium.

Ja chciałem wszystko przedstawić w sposób jeszcze prostszy, bardziej obrazkowy, pomijając błędy (normalne dla zasadą prób i błędów).

Mam nadzieję, że zachęciłem przynajmniej jedną osobę do zapoznania się z apletem .

Dziękuję za wszystko, Sisi !

Posiadaczom klawiatur z przyciskami multimedialnymi i internetowymi (na przykład otwórz przeglądarkę, odtwarzanie/pauza itd.) przypisze odpowiednie skróty, dzięki czemu nie musimy się męczyć, a klawiatura się przydaje .

Użytkownicy standarowych klawiatur nie muszą być gorsi – mają przecież klawisze funkcyjne, których to praktycznie nie używają (ktoś używa wszystkich?).

Osobiście używam F2 do zmiany nazwy pliku oraz F5 do odświeżania zawartości strony w przeglądarce internetowej (używam Epiphany, a Wy ?).
Pozostałe klawisze, jak wiadomo, można dostosować. Przedstawię własną konfigurację:

• F3 – uruchomienie przeglądarki internetowej;
• F4 – uruchomienie klienta poczty;
• F6 – uruchomienie odtwarzacza muzycznego;
• F7 – odtwarzanie/wstrzymanie odtwarzania;
• F8 – zatrzymawanie odtwarzania;
• F9 – poprzedni utwór;
• F10 – następny utwór;
• F11 – zmniejszenie głośności;
• F12 – zwiększenie głośności.

Przydał Ci się ten wpis ? Możesz go wykopać lub dodać do zakładek w Twoim ulubionym serwisie.