Najnowsza stabilna gałąź kompilacji wprowadza wiele zadowalających zmian.

Pisałem już o kartach w KWin. Oprócz warstwy funkcjonalnej, wizualna także nie pozostaje zaniedbana. KDE uporządkowało bałagan dot. obramowań okien Oxygen i jego forków, łącząc je wszystkie z powrotem w zunifikowany, rozszerzony Oxygen.

Nie są to jedyne „małe zmiany”, zadowalające użytkowników. Nareszcie możliwe będzie automatyczne montowanie urządzeń.

Wygląda na to, że KDE po rewolucji a następnie wyścigu funkcjonalności zaczyna porządkować wszystko w spójne, gotowe dla ludzi, środowisko graficzne.

SUSE Studio obsługuje już 11.2

Serwis, pozwalający stworzyć dostosowany obraz systemu, został dostosowany do budowania obrazów w oparciu o SUSE 11.2.

Pracownicy Novella skupiają się teraz na mechanizmach aktualizacji istniejących projektów z 11.1 na 11.2. Z pewnością nie będzie to łatwe, ze względu na typowe zmiany w repozytoriach (przenoszenie pakietów, usuwanie), aktualizacje oprogramowania (bywające problematyczne) i inne trudności.

Około połowa Amerykanów deklaruje gotowość zapłaty za informacje

Przywykliśmy do kupowania gazet i do darmowego dostępu do wiadomości w Internecie. Jest to sytuacja o tyle komfortowa, że większość pożądanych przez nas, jest za darmo. Spora część z nas przywykła do omijania stron, na których wymagana jest opłata. Szczególnie tych mniej znanych. Czasami bywa to ryzykowne.

Ponadto istniejąca w Internecie konkurencja pozwala chętnym zapłacić na jednej stronie, a na innej znaleźć to samo za darmo. Serwisy internetowe uczą się zarabiać na reklamach.

Tymczasem Amerykanie, zapytani o wiadomości w Internecie, deklarują chęć zapłaty.

Amerykanie skłonni są „sypnąć” 3$ miesięcznie, natomiast Europejczycy 7. W pierwszej chwili na słowo „opłata” dostałem czkawki, jednak około 20zł miesięcznie nie wydaje się majątkiem, jakiego byłoby mi szkoda.

I szczerze powiedziawszy, sam byłbym także skłonny płacić za bezstronne, napisane przez inteligentnych ludzi, informacje. Sensacje o świńskiej grypie, dwutlenku węgla, czy innych informacji, gdyby można było oznaczyć za spam, z pewnością bym oznaczył.

Nie rozumiem, dlaczego higieny i oszczędności (właściwie zdrowego rozsądku i pozbycia się rozrzutności) uczy się w taki „terrorystyczny” sposób. Nie potrzebuję unijnego zakazu sprzedaży zwykłych żarówek na rzecz kompaktowych świetlówek. I tak ich używam, głównie ze względu na oszczędność, ale także nie mogę narzekać na nieróżnorodność kształtów i kolorów.

Phoronix ogłasza wyniki swojej ankiety nt. X.Org, sterowników i obsługi kart graficznych na Linuksie

Znany z dobrych i miarodajnych testów dystrybucji, a także opisów sprzętu graficznego, serwis Phoronix, jakiś czas temu ogłosił ankietę o tejże tematyce. Zapytał o sterowniki, o najbardziej interesujące technologie, o ilość używanych ekranów, funkcji kart graficznych, czy rozdzielczość ekranu.

Z wyników dowiadujemy się, że pomimo ułomności otwartych sterowników a tym samym przymusu stosowania zamkniętych dla funkcjonalności 3D, przoduje NVIDIA. Dowiadujemy się także, że otwarte sterowniki dla kart AMD (ATI) muszą być naprawdę używalne, bo aż 54% użytkowników preferuje je zamiast zamkiętych.

Około dwóch trzecich użytkowników używa menedżera okien i kompozycji (m.in. efekty pulpitu).

Większość zapytanych ma monitory o rozdzielczości 1280×1024 lub większej.

To tylko część wniosków. Więcej w serwisie Heise.

Moim zdaniem, 1280×1024 to strasznie mała i beznadziejna rozdzielczość. Większe czarne pasy w filmach. Fakt, że więcej pionowej przestrzeni (korzystne podczas przeglądania Sieci). Ja preferuję obecnie ekran panoramiczny.

Mozilla zapowiada przyspieszenie prac na Thunderbirdem… I wydaje trzecią jego wersję

Nie jest to już chyba pierwszy raz, kiedy Mozilla to obiecuje. Jak zwykle, tym razem, także nie zdradza, co nowego wprowadzą.

Niewiele później, wydanie 3.0 zostaje oficjalnie ogłoszone.

• Gecko 1.9.x pod maską,
• Lepsza współpraca z Gmailem,
• Lepszy kreator kont,
• Na wierzchu lepsza integracja z systemem, karty.

To tylko niektóre, najbardziej zauważalne zmiany. Sprawdź sam, czy dasz się bardziej zaskoczyć .

Zwykłem używać Thunderbirda, jednak jak szybko Akregator (agregator RSS z KDE SC) stał się zwinny i stabilny, porzuciłem RSS Owl i Tb na rzecz programu Kontact (PIM). Lubię integrację, a lekkość programów Akregator i KMail sprawia, że wymiana wiadomości e-mail i czytanie RSS są naprawdę przyjemne.

Ankieta dot. ikon KMail

KDE, już tradycyjnie, pyta o to, jak użytkownicy rozumieją ikony w oprogramowaniu. Co mnie zaskoczyło i zmotywowało do napisania o tym, to obecność polskiego tłumaczenia.

Angielski, niemiecki, hiszpański i polski. O czym to świadczy? Miejmy nadzieję, że zwiększającej się aktywności polskich społeczności wokół open source, skoro tzw. „marna ankieta” zyskuje tłumaczenie na język naszych ojców .

Instantbird 0.2 β 1

Projekt Instantbird ogłosił wersję beta drugiej podwersji swojego komunikatora, napisanego w XUL z użyciem JavaScriptu, bazującego na bibliotece libpurple, znanej dzięki Pidginowi.

Wydanie to wprowadza bardzo wiele zmian, które mogą naprawdę zdziwić, jak mały projekt małymi kroczkami się rozwija (; .

• W oknach ulepszono karty: umożliwiono przestawianie ich za pomocą przeciągania i upuszczania, umożliwiono także ich przewijanie, gdy się nie mieszczą na szerokość, a także odłączanie i przyłączanie kart z/do okien rozmowy.
• Dodano okno preferencji, podobne do tego z Firefoksa i Thunderbirda.
• Pole tekstowe okna rozmowy dostosowuje swoją wysokość do ilości tekstu.
• Dodano (domyślnie wyłączone) powiadomienia (na Maku użyto Growl).
• Oczyszczono menu, a na Maku ulepszono ich współpracę z systemem.
• Kolejne protokoły komunikacyjne mogą być dodawane jako rozszerzenia.
• Umożliwiono tłumaczenie programu.
• Dodano obsługę emotikon oraz domyślny ich pakiet.
• Dodano obsługę stylów okna rozmowy, znanych z Adium.
• Poprawiono stabilność i zaktualizowano program względem bibliotek, na których bazuje.

I wiele, wiele więcej.

Mam ogromną ochotę, jak się program sprawuje i lada moment to uczynię. Pozostaje mi tylko dokończyć ten wpis, i nauczyć się z matematyki (; .

Oprócz naprawdę interesujących (mnie) wieści, mogę się z Wami podzielić, jeżeli jeszcze o nich nie wiecie, nowościami dot. Google Chrome, systemu patentowego UE, czy zarządzania kolorami w Firefoksie.

Otóż, dzisiaj wspomnę o moich obawach, o tym, co mnie żenuje oraz o tym, co sprawia, że się uśmiecham. Więc, do dzieła .

Powiadomienia w Ubuntu

Po tym, jak Mark Shuttleworth opublikował wpis, traktujący o powiadomieniach, projekt Ubuntu rozpoczął wdrażanie jego idei w życie. Szczerze, od samego początku towarzyszy mi obawa, że zmiany, które Mark uważa za pozytywne, dotrą do upstream („góry”) zamiast skończyć się na łatkach.

Bo czy nieklikalne, a za tym niechowalne ręcznie powiadomienie jest dobre? Znika tylko samo. Nie można go samemu ukryć. Zaletą może być z kolei to, że kliknięcia przenikają powiadomienia. Tj. kliknięcie w miejscu, gdzie wyświetlane jest powiadomienie, nie działa na nie, a na to co jest pod jego spodem. Kolejną wadą moim zdaniem, będzie brak przycisków. Przepraszam, ale powiadomienie o wiadomości od znajomego chyba nie jest bezcelowe? Ja oczekuję, że będę mógł na to powiadomienie zareagować i odpisać mu, a Mark uważa, że mam powiadomienie olać i robi, co robiłem. Po części się zgodzę, wiadomość może przeszkadzać, ale to chyba moja sprawa, czy przeszkadzacza (komunikator) pozostawię włączonego, czy nie.

Co więcej, zamiast powiadomień z przyciskami, wyświetlane są okna dialogowe z przyciskami. Ludzie, uruchamiający nowe Ubuntu padają na twarz ze zdziwienia i załamania. Pozwolę sobie nie linkować do takiego wpisu (w stylu „łodafak”), lecz pokazać, jak to wygląda w praktyce.

Pozostawię Wam przyjemność wyrażania opinii na ten temat. Biorąc pod uwagę, że wiele aplikacji może wyświetlać powiadomienia z oknami, życie użytkowników Ubuntu zostanie bardzo umilone.

GNOME 3.0

O nowej wersji jednego z wiodących środowisk graficznych od dawna się plotkuje i tworzy nowe szkice. Moje obawy budzi jednak rewolucja w kwestii organizacji pracy.  KDE4 połączyło Kicker (panele) z KDesktop (aplikacją wyświetlającą ikonki), przy okazji integrując Google Gadgets, pozostając przy delikatnie unowocześnionym i utartym wyobrażeniu pulpitu. GNOME zdaje się chcieć większej rewolucji. Niekoniecznie dotyczącej samego przepisywania czy integracji kolejnych technologii lecz raczej przyzwyczajeń i ogólnej organizacji.

Także wspomina się połączenie panelu GNOME i Nautilusa (komponentu wyświetlającego ikony), jednak w GNOME pojawia się magiczne słówko „Activities” które chętnie przetłumaczę na „Ograniczenie”.

Okrutnie nie podoba mi się idea GNOME Shell, czyli nowego spojrzenia na pulpit. Nie przepadam wprawdzie za KDE4 ale tutaj nie chodzi o ichnią rewolucję czy ideologię, lecz za pewne problemy, o których nie chcę tutaj mówić. Wolę odświeżone spojrzenie KDE4 i tyle.

Jestem jak najbardziej przeciwko GNOME Shell, lecz co ja mogę zrobić, gdy masa ludzi zachwyca się postępem prac nad czymś, co mnie przyprawia o mdłości.

PulseAudio

Z ciekawostek dnia dzisiejszego, wspomnieć mogę o problemach z PulseAudio, które zdecydowałem się projektowi przedstawić prosto w oczy, zgłaszając buga. Jest to o tyle ciekawe, że tym raportem błędu zainteresował się Lennart i zdążył napisać około pięciu e-maili na liście mailingowej pulseaudio-discuss wspominając enigmatycznie o „ludziach z zepsutymi sterownikami kart dźwiękowych” czy o problemach dot. jądra w openSUSE.

Dowiedziałem się między innymi, że PA w wersjach >= 0.9.10 nie został zepsuty, tylko winę za to ponosi na zmianę sterownik NVIDII, firmware Ralinka, konfiguracja kernela czy Creative z ich produktami. Cóż, zamiast zwalać winę na kogo popadnie, wolałbym, by programista (bo takie jest podstawowe zajęcie Lennarta u Red Hata) programował, a nie denerwował ludzi i psuł swoją opinię w Internecie, chociażby bluzgami w e-mailach.

To tyle ze złych wiadomości okołopulseaudiowych. Z dobrych wiadomości, warto wspomnieć o sympatycznych umiejętnościach przyszłych wersji tego daemona.

Przy założeniu, że aplikacje będą się ładnie daemonowi przedstawiać (po nazwie, ikonie i jej rodzaju (odtwarzacz, telefon, itd.)), PulseAudio będzie np. ściszał odtwarzacz, gdy ktoś dzwoni. Bardzo praktyczne, lecz znając ideologiczne zapędy Lennarta i realizację w praktyce, nie obędzie się bez masy hacków na oprogramowane typu Skype, w którym doczekać się takich zmian, to jak powiesić się i zmartwychwstać.

Podsumowanie

Lennart Poettering ma trudny charakter.

• do "uruchamiacza" można się dostać tylko poprzez skrót klawiaturowy – jeśli używasz Compiza i dekoratora dla KDE4, padniętego dekoratora nie wskrzesisz tak łatwo;
• od kliknięcia Odmontuj do faktyczne odmontowania urządzenia mija zbyt wiele minut (ze 2?);
• podczas kończenia sesji układ panelu (i zapewne pulpitu także) jest rozwalany – plazmoidy są ułożone zupełnie inaczej, niż zostały ułożone przez użytkownika;
• podczas kończenia sesji wiele usług KDE wywraca się;
• dźwięk wylogowania jest zbyt długi i nużący (zbyt złożony);
• w Amaroku nie da się usunąć dodanych plazmoidów.

Podoba mi się natomiast kilka bajerów w Dolphinie: vistowy tryb zaznaczania, animacje w panelu z informacjami, szybkość uruchamiania.

Nie podoba mi się natomiast, że w panelu z informacjami w Dolphinie nie da się zmienić rozmiaru tego podglądu, ani usunąć pola wyświetlającego znaczniki i przycisk do ich dodawania. ja nie potrzebuję tagów w systemie, bo i tak wyszukiwarki nie sprawdzają się u mnie.

I taka uwaga nie dotycząca KDE: motyw Firefoksa o nazwie "Kde4 + Firefox3" jest naprawdę marnej jakości…