"cinema seats" autorstwa Marka Lorcha

Wydaje się to wszystko takie proste i niesamowite. Błąd. Wprawdzie linuksowe sterowniki Catalyst dostarczają API XvBA, jednak brak jest biblioteki do obsługi tegoż. Dlatego też należy skorzystać z libVA od FreeDesktop, a to cudo potrzebuje zaplecza xvba-video. Na tym nie koniec. Jeszcze odtwarzacz multimedialny, z którego będziemy korzystać, musi libVA obsługiwać.

Łatki, zależności – to wszystko dalej nie wydaje Ci się straszne? Spróbuj samodzielnie dojść, skąd co pobrać, które łatki zastosować itp. Życzę powodzenia. Mnie to zajęło pół dnia (włącznie z oczekiwaniem na pobranie się sterowników, zależności, na koniec kompilacji, z obiadem, kolacją i wieczornym prysznicem). Skoro jednak mnie się udało, i Tobie się może udać. Po to w końcu piszę ten miniprzewodnik .

libVA

Cudowną bibliotekę, integrującą różne zaplecza (XvBA od AMD, VDPAU od nVidii) musimy pobrać nie z repozytorium (np. repozytorium VLC dla openSUSE 11.2 zawiera libVA z oficjalnego źródła FreeDesktop, w wersji 1.0.1), a przynajmniej nie z żadnego przeznaczonego dla naszego systemu (chyba, że jest się użytkownikiem Ubuntu). Wewnątrz tego katalogu znajdziemy pakiety DEB libva1 i libva-dev. Pierwszy z nich zawiera samą skompilowaną bibliotekę, a drugi pliki deweloperskie wymagane do kompilacji czegoś, co libVA wymaga (u nas będzie to MPlayer).

Pakiety można łatwo rozpakować za pomocą Arka albo File-Rollera. Wewnątrz data.tar.gz znajdziemy tradycyjne drzewo katalogów. Najprostsze, co możemy zrobić, to poprzenosić pliki do odpowiednich katalogów w uruchomionym systemie. Można spróbować też alienem skonwertować DEB do RPM. Nie wiem, czy działa, nie próbowałem. B. możliwe, że coś takiego się uda.

Usiłowałem też znaleźć rozpiskę pakietu ze wszystkimi aplikowanymi łatkami, ale to chyba działa inaczej, więc nie będę się kusił o własny pakiet. Może później, jak się będę b. nudził.

xvba-video

Skoro mamy bibliotekę, przyda nam się jeszcze zaplecze. Z odpowiedniego katalogu na serwerze producenta wybieramy najnowszą wersję dla naszej architektury procesora, a po pobraniu przenosimy bibliotekę i niezbędne dowiązanie do odpowiedniego katalogu. Nudne, prawda ?

MPlayer

Mając wszystko, co niezbędne, możemy przystąpić do kompilacji odtwarzacza. W tym celu pobieramy pełną paczkę (źródło + łatki) z innego katalogu na serwerze tego samego producenta. Będziemy jeszcze potrzebować pakietów deweloperskich. W openSUSE sprawę załatwi jedna komenda: zypper si -d MPlayer (musimy mieć zainstalowane repozytorium Packman, w którym oryginalny MPlayer występuje). Paczkę rozpakowujemy i uruchamiamy załączony skrypt, który zajmie się wszystkim za nas. Wszystko powinno wykonać się bez błędów. Ewentualne braki bibliotek trzeba uzupełnić dowiązaniami, ale to chyba nie jest wielki problem .

Nie zamieszczam zrzutów ekranu z prostej przyczyny – tryb tekstowy nie jest na nich atrakcyjny, a pełnoekranowe wideo wysokiej rozdzielczości… Zaraz, zakończenie mi się posypało. Przecież jeżeli ktoś dopiero zakupił nowy monitor, kartę, czy telewizor, mógł jeszcze nie widzieć wideo 1920×1080 w pełnej krasie… W każdym razie życzę udanych seansów, zagryzanych prażoną kukurydzą .

PS Jak tak spojrzeć, wydawało mi się to bardziej straszne, gdy zabierałem się za pisanie…

Aktualizacja. Wygląda na to, że libVA w wersji 0.31.0-sds6 kompatybilna jest tylko z xvba-video w wersji 0.6.11 i jest to sprawdzona kombinacja. xvba 0.6.12 czy 0.7.1 wywołują błędy narzędzia vainfo.

Najnowsza stabilna gałąź kompilacji wprowadza wiele zadowalających zmian.

Pisałem już o kartach w KWin. Oprócz warstwy funkcjonalnej, wizualna także nie pozostaje zaniedbana. KDE uporządkowało bałagan dot. obramowań okien Oxygen i jego forków, łącząc je wszystkie z powrotem w zunifikowany, rozszerzony Oxygen.

Nie są to jedyne „małe zmiany”, zadowalające użytkowników. Nareszcie możliwe będzie automatyczne montowanie urządzeń.

Wygląda na to, że KDE po rewolucji a następnie wyścigu funkcjonalności zaczyna porządkować wszystko w spójne, gotowe dla ludzi, środowisko graficzne.

SUSE Studio obsługuje już 11.2

Serwis, pozwalający stworzyć dostosowany obraz systemu, został dostosowany do budowania obrazów w oparciu o SUSE 11.2.

Pracownicy Novella skupiają się teraz na mechanizmach aktualizacji istniejących projektów z 11.1 na 11.2. Z pewnością nie będzie to łatwe, ze względu na typowe zmiany w repozytoriach (przenoszenie pakietów, usuwanie), aktualizacje oprogramowania (bywające problematyczne) i inne trudności.

Około połowa Amerykanów deklaruje gotowość zapłaty za informacje

Przywykliśmy do kupowania gazet i do darmowego dostępu do wiadomości w Internecie. Jest to sytuacja o tyle komfortowa, że większość pożądanych przez nas, jest za darmo. Spora część z nas przywykła do omijania stron, na których wymagana jest opłata. Szczególnie tych mniej znanych. Czasami bywa to ryzykowne.

Ponadto istniejąca w Internecie konkurencja pozwala chętnym zapłacić na jednej stronie, a na innej znaleźć to samo za darmo. Serwisy internetowe uczą się zarabiać na reklamach.

Tymczasem Amerykanie, zapytani o wiadomości w Internecie, deklarują chęć zapłaty.

Amerykanie skłonni są „sypnąć” 3$ miesięcznie, natomiast Europejczycy 7. W pierwszej chwili na słowo „opłata” dostałem czkawki, jednak około 20zł miesięcznie nie wydaje się majątkiem, jakiego byłoby mi szkoda.

I szczerze powiedziawszy, sam byłbym także skłonny płacić za bezstronne, napisane przez inteligentnych ludzi, informacje. Sensacje o świńskiej grypie, dwutlenku węgla, czy innych informacji, gdyby można było oznaczyć za spam, z pewnością bym oznaczył.

Nie rozumiem, dlaczego higieny i oszczędności (właściwie zdrowego rozsądku i pozbycia się rozrzutności) uczy się w taki „terrorystyczny” sposób. Nie potrzebuję unijnego zakazu sprzedaży zwykłych żarówek na rzecz kompaktowych świetlówek. I tak ich używam, głównie ze względu na oszczędność, ale także nie mogę narzekać na nieróżnorodność kształtów i kolorów.

Phoronix ogłasza wyniki swojej ankiety nt. X.Org, sterowników i obsługi kart graficznych na Linuksie

Znany z dobrych i miarodajnych testów dystrybucji, a także opisów sprzętu graficznego, serwis Phoronix, jakiś czas temu ogłosił ankietę o tejże tematyce. Zapytał o sterowniki, o najbardziej interesujące technologie, o ilość używanych ekranów, funkcji kart graficznych, czy rozdzielczość ekranu.

Z wyników dowiadujemy się, że pomimo ułomności otwartych sterowników a tym samym przymusu stosowania zamkniętych dla funkcjonalności 3D, przoduje NVIDIA. Dowiadujemy się także, że otwarte sterowniki dla kart AMD (ATI) muszą być naprawdę używalne, bo aż 54% użytkowników preferuje je zamiast zamkiętych.

Około dwóch trzecich użytkowników używa menedżera okien i kompozycji (m.in. efekty pulpitu).

Większość zapytanych ma monitory o rozdzielczości 1280×1024 lub większej.

To tylko część wniosków. Więcej w serwisie Heise.

Moim zdaniem, 1280×1024 to strasznie mała i beznadziejna rozdzielczość. Większe czarne pasy w filmach. Fakt, że więcej pionowej przestrzeni (korzystne podczas przeglądania Sieci). Ja preferuję obecnie ekran panoramiczny.

Mozilla zapowiada przyspieszenie prac na Thunderbirdem… I wydaje trzecią jego wersję

Nie jest to już chyba pierwszy raz, kiedy Mozilla to obiecuje. Jak zwykle, tym razem, także nie zdradza, co nowego wprowadzą.

Niewiele później, wydanie 3.0 zostaje oficjalnie ogłoszone.

• Gecko 1.9.x pod maską,
• Lepsza współpraca z Gmailem,
• Lepszy kreator kont,
• Na wierzchu lepsza integracja z systemem, karty.

To tylko niektóre, najbardziej zauważalne zmiany. Sprawdź sam, czy dasz się bardziej zaskoczyć .

Zwykłem używać Thunderbirda, jednak jak szybko Akregator (agregator RSS z KDE SC) stał się zwinny i stabilny, porzuciłem RSS Owl i Tb na rzecz programu Kontact (PIM). Lubię integrację, a lekkość programów Akregator i KMail sprawia, że wymiana wiadomości e-mail i czytanie RSS są naprawdę przyjemne.

Ankieta dot. ikon KMail

KDE, już tradycyjnie, pyta o to, jak użytkownicy rozumieją ikony w oprogramowaniu. Co mnie zaskoczyło i zmotywowało do napisania o tym, to obecność polskiego tłumaczenia.

Angielski, niemiecki, hiszpański i polski. O czym to świadczy? Miejmy nadzieję, że zwiększającej się aktywności polskich społeczności wokół open source, skoro tzw. „marna ankieta” zyskuje tłumaczenie na język naszych ojców .

Instantbird 0.2 β 1

Projekt Instantbird ogłosił wersję beta drugiej podwersji swojego komunikatora, napisanego w XUL z użyciem JavaScriptu, bazującego na bibliotece libpurple, znanej dzięki Pidginowi.

Wydanie to wprowadza bardzo wiele zmian, które mogą naprawdę zdziwić, jak mały projekt małymi kroczkami się rozwija (; .

• W oknach ulepszono karty: umożliwiono przestawianie ich za pomocą przeciągania i upuszczania, umożliwiono także ich przewijanie, gdy się nie mieszczą na szerokość, a także odłączanie i przyłączanie kart z/do okien rozmowy.
• Dodano okno preferencji, podobne do tego z Firefoksa i Thunderbirda.
• Pole tekstowe okna rozmowy dostosowuje swoją wysokość do ilości tekstu.
• Dodano (domyślnie wyłączone) powiadomienia (na Maku użyto Growl).
• Oczyszczono menu, a na Maku ulepszono ich współpracę z systemem.
• Kolejne protokoły komunikacyjne mogą być dodawane jako rozszerzenia.
• Umożliwiono tłumaczenie programu.
• Dodano obsługę emotikon oraz domyślny ich pakiet.
• Dodano obsługę stylów okna rozmowy, znanych z Adium.
• Poprawiono stabilność i zaktualizowano program względem bibliotek, na których bazuje.

I wiele, wiele więcej.

Mam ogromną ochotę, jak się program sprawuje i lada moment to uczynię. Pozostaje mi tylko dokończyć ten wpis, i nauczyć się z matematyki (; .

Oprócz naprawdę interesujących (mnie) wieści, mogę się z Wami podzielić, jeżeli jeszcze o nich nie wiecie, nowościami dot. Google Chrome, systemu patentowego UE, czy zarządzania kolorami w Firefoksie.

Nadszedł listopad. Złota, polska jesień przeradza się w paskudną, wynarodowioną (bo nikt się do niej nie przyznaje) chlapę/pluchę, jak kto woli. Mokro, zimno, nieprzyjemnie.

W czasie deszczu, gdy dzieci się nudzą… Mogą poeksperymentować :] .

Ostatnimi czasy wydano wiele nowych wydań dystrybucji Linuksa. Ubuntu 9.10 (i odmiany), openSUSE 11.2, Mandriva 2010.0. Każda z nich bardzo się zmieniła.

Oprócz nowych wersji systemów, nadchodzą odświeżone i ulepszone aplikacje. Według harmonogramu Firefoksa, pierwsze wydanie z serii 3.6 powinno nadejść lada moment.

Skłoniło mnie to pewnych przemyśleń.

Ergonomia i takie tam

Od przesiadki na KDE4 nie widzę nic lepszego. Brak mu może łatwości zmiany wyglądu niczym kameleon, czym lekką ręką chwali się GNOME, bo silniki mają rozbudowane wachlarze opcji a motywy instaluje się i zmienia bardzo łatwo. Brak mu też takich doków jak AWN czy Cairo Dock (Daisy to kiepski żart). Pisałem już o tym. Jest lżej, szybciej, przyjemniej.

Zmieniłem także drastycznie Firefoksa. „Schromowaciłem” go, wziąłem sobie do serca prawa Fittsa. Mówi ono między innymi o wykorzystaniu krawędzi ekranu. Zauważyć można je bardzo łatwo np. w Windows i GNOME (przycisk menu Start czy menu Aplikacje/Miejsca/System można kliknąć najeżdżając na samą krawędź ekranu, nie ma tam żadnego odstępu).

Firefoksowi przeniosłem karty na górę ekranu, pasek tytułowy kompletnie wyłączyłem, zyskując około 30px. Zainstalowałem rozszerzenie autoHideStatusbar oraz URL Tooltip, dzięki którym zyskałem jakieś 20px w pionie, URL stron w dymku i pływając pasek statusu, gdy potrzebna mi do szczęścia któraś ikonka.

Mogłem użyć rozszerzeń Hide Caption czy podobnych, jednak nie działały one tak, jak bym sobie tego życzył. Zależy mi teraz tylko na przyciskach okna jako przesuwalnych przyciskach paska narzędzi i zwykłych obramowaniach okien dla wyskakujących okienek.

Z racji posiadania panoramicznego ekranu, mogłem sobie pozwolić na zmniejszenie szerokości okna Firefoksa i rezygnację z maksymalizacji. Przeniosłem także okno maksymalnie do prawej krawędzi ekranu. Dzięki temu mogę bez odrywania oczu od czytanej treści, przejść na skraj ekranu i kółkiem złapać pasek przewijania (moje ulubiona zachowanie kółka na pasku przewijania).

Ergonomia w każdym calu. Oprócz tego, zrezygnowałem z ikon wielkości 22×22/24×24 na rzecz 16×16. Usunąłem także wewnętrzny margines/dopełnienie (padding). Nie zrezygnowałem jednak z paska zakładek. Menu jest niewygodne.

Zyskałem chyba maksimum w pionie :] .

Firefox

Z załamania prędkością jego działania stworzyłem nawet nowy profil, do którego przeniosłem wszystkie rozszerzenia i ustawienia. Ale nic to nie dało. To obszerna historia zawsze go spowalnia. Wydawało mi się, że kiedyś Firefox posiadał opcję usuwania historii starszej niż ustalona w opcjach. Obecnie istnieje opcja przechowywania historii starszej niż wybrana. Nie tego mi do szczęścia potrzeba.

Samego interfejsu KDE nie potrafię ogarnąć na tyle, by zyskać w pionie dzięki panoramie, a nie stracić na wygodzie.

Dobrze, mniejsza już o te ergonomie i inne pierdoły .

Z ważnych rzeczy, stwierdziłem także, że moja najlepsza dystrybucja Linuksa musi mieć w pakietach Firefoksa i XBMC. I Firefox ten musi śmigać ładnie.

Wycieczki

Ostatnimi czasy udało mi się przetestować kilka dystrybucji.

Ubuntu 9.10

Tu było ciekawie. Bardzo. Pobrałem ISO, wypaliłem na moje CD-RW, stworzone do tego celu. Uruchomiłem LiveCD. Zobaczyłem wyłącznie protest monitora. Nie chciał wyświetlić nic w rozdzielczości 2048×1536 z odświeżaniem pionowym równym 93KHz. No cóż. Nie miałem więcej czasu, żeby się pobawić. Kombinowałem z X.Orgiem, ale nic z tego nie wyszło. Ba, odpalałem nawet dpkg-reconfigure i nic mi nie pomogło. Lubię minimalizm, ale pusty ekran z komunikatem błędu i trybem bezpiecznym nic nie zmieniającym, system odpada na wejściu.

Zanim przeszedłem dalej, poużywałem trochę LiveCD 9.04 i byłem zachwycony działaniem Firefoksa.

Mandriva 2010.0

De facto przypadek skłonił mnie do spróbowania jej. Byłem tradycyjnie zachwycony tapetami i ekranami powitalnymi. Pochwaliłem DrakConfa, po czym mógłbym go tylko pogładzić po głowie. Brakowało mi wielu opcji. Dla Makowców byłaby to dobra dystrybucja, bo zawiera absolutne minimum opcji w centrum konfiguracyjnym. Nie komplikuje sprawy. Edycja One, którą pobrałem, zawierała pełne spolszczenie, sterowniki nVidii i bodajże nawet Flash Playera. Fajna sprawa nie musieć bawić się ze sterownikami. Tylko te usańskie patenty…

openSUSE 11.2

Nie zdecydowałem się na aktualizację z 11.1 nie tylko dlatego, że miałem na dysku Mandrivę. Uważam, że odświeżenie systemu dobrze mu robi.

Zaimponował wyglądem (rozciągnięty ekran powitalny ledwo daje po sobie poznać, że jest rozciągnięty¹). Nie ma drastycznego przyspieszenia ani startu systemu, ani aplikacji. Ot świeższe aplikacje i nowy wygląd. Nie mam co się rozpisywać.

Zaimponował mi jeszcze jednym. W bugzilli Novella zgłosiłem, że X.Org na LiveCD 11.1 używa nieodpowiedniej rozdzielczości. Dowiedziałem się, że sterownik nv (otwartoźródłowy) nie obsługuje GeForce 7600 GS o danym ID. Błąd ten zgłosiłem nawet upstream w bugzilli Freedesktop. Po uruchomieniu LiveCD 11.2, zauważyłem, że zastosowana rozdzielczość jest prawidłowa. Upewniłem się i sprawdziłem logi X.Org – załadowany został sterownik nv, a nie fbdev. Oznacza to zastosowanie zmian lokalnie przed wysłaniem ich upstream. Co za tym idzie, dzięki mnie otwarty sterownik będzie obsługiwał szerszą gamę urządzeń, a ja mogę się cieszyć odpowiednią rozdzielczością na LiveCd bez zamkniętych sterowników .

Ulepszono integrację Firefoksa z KDE4 z racji domyślnego jego wyboru na DVD². Ogólnie na plus, chociaż za prędkość startu i działania Firefoksa, powinno im się dostać po łapach³. Da się to zrobić szybciej. Prezentuje to Ubuntu. Zainstalowany system ⁴ prezentuje start Firefoksa trwający raptem 4s!

Uogólnienie

KNetworkManager to szajs. Przynajmniej w obecnych wydaniach. Bez pomocy iwconfig nie potrafi połączyć się z WiFi, ma tendencje do zrywania połączeń. Musiałem się go pozbyć na rzecz staromodnej statycznej konfiguracji. Czasami jest ona za wolna i KOrganizer zdąży pokazać mi komunikat błędy, ale nie jest to tragedia. W sumie to zastanawiam się, czemu on wyskakuje, bo ani KMail ani Kontacta nie używam. Za wolne (Akregator) i niewygodne (nie ładują wszystkich danych dla widoku podsumowania, a oczekują na aktywację każdego modułu z osobna).

Rozwój KDE i GNOME

Dwa najważniejsze środowiska graficznej Linuksa (i nie tylko) rozwijają się w zawrotnym tempie.

Obydwa wzięły sobie za cel rewolucję, choć założenia są nieco inne.

KDE4 zniosło ograniczenia technologiczne KDE3, z którymi deweloperzy chcieli walczyć już wcześniej. Pozwoliło na dynamizację rozwoju, dało okazję do uporządkowania interfejsu i przemyślenia go. Nie usunęło jednak opcji, dzięki którym 4.x wyglądać może jak 3.x .

Karty w KWin

KWin, menedżer okien KDE, dzięki Google Summer of Code nabawił się funkcjonalności kart. Wprawdzie nie jest póki co stworzenie natywnego odpowiednika Chrome z kartami w pasku tytułu, ale podejrzewam, że długo to nie zajmie, nim będzie to możliwe. Jest to funkcjonalność, która przydałaby się np. Firefoksowi-Qt (o którym mało niestety słychać) i umożliwiła przeniesienie szkiców w życie, z użyciem natywnego API, a nie XUL-owych zabawek. Fajna sprawa.

GNOME z kolei w swojej trzeciej generacji stawia sobie za cel postawienie działania na pierwszym miejscu. Dlatego zintegrowało w menu widok pulpitów, aplikacji, dokumentów. Usunęło póki co (w GNOME Shell) obsługę apletów. Rozwinęło Mutter (menedżer okien używający Cluttera). Swoje gry uzależniło od Cluttera (co dało im szybkość i nowe możliwości). Podsystem dźwiękowy uzależniło od PulseAudio (za co użytkownicy napotykający błędy potrafią przeklinać deweloperów albo plują sobie w brodę). Stworzono także Zeitgeist, czyli jeden wielki dziennik. W oparciu oń, powstał system plików i pseudoprotokół FUSE, które razem zaprzęgnięte, pozwalają przeglądać system plików w zależności od daty użycia.

Jeżeli o mnie chodzi – marnotrawienie mocy komputera. Moje dane są uporządkowane i nie potrzebuję żadnej dodatkowej pomocy w ich odnajdywaniu. Ba, nawet Nepomuka wyłączyłem.

GNOME 3.0

Wniosek końcowy

Mam ładny pulpit .

Mój listopadowy pulpit

QtCurve

• openSUSE 11.2
• KDE 4.3.3
• Tapeta: Japanese Maple Leaf
• Styl Plasmy: Glassified
• Styl Qt i GTK: QtCurve z własnymi ustawieniami (należy zapisać jako plik z rozszerzeniem .qtcurve i zaimportować)
• Schemat kolorów: Norway (nie mam pojęcia, skąd pochodzi)
• Ikony: Oxygen
• Obramowania okien: Oxygen

System ma mi zapewnić płynne działanie przeglądarki internetowej, czyli nienagannie dobry dostęp do usług internetowych i rozrywkę na poziomie ⁵. Niestety w openSUSE 11.2 muszę trochę poczekać na spaczkowanie XBMC, lecz już wiem, że ludzie Packmana pracują nad tym, a przynajmniej są świadomi, że ludzie czekają. I radzą cierpliwości .

Musiałem jednak pójść na kompromis. Poczekam na XBMC i nie będę instalował Kubuntu. A byłbym gotów. Czyste KDE4, które lubię, szybki Firefox, XBMC w repo. Wkurzałbym się tylko na standardowy pluralizm repozytoriów. Większy niż w openSUSE.

No i nie mógłbym zainstalować swoich pakietów, bo musiałbym nauczyć się tworzyć deby, a tego mi się nie chce i nie mam na to czasu ^^ .

Chciałbym się podzielić instrukcjami, jak tego potwora doprowadzić do działania w sieci o uproszczonym schemacie: Samba – router – Windows XP/Vista, gdzie obydwa komputery otrzymują automatyczny IP z serwera DHCP,

Firewall

Najważniejszy etap. Konfiguracja bramy ogniowej. Bez straży pożarnej się nie obędzie. Proszę nie bić za paskudny motyw GTK na zrzutach ekranu, ale nie chciało mi się przenosić motywu z ~/.themes do /usr/share/themes .

Dozwolone usługi

Należy zezwolić trzem usługom na działanie. Serwer Netbios umożliwi między innymi odwzorowywanie nazw i adresów IP (gdyż jest protokołem komunikacyjnym), a czym jest klient i serwer Samba, nie muszę chyba tłumaczyć .

Rozgłaszanie

Musimy jeszcze zezwolić na przeglądanie udostępnionych zasobów adresem z wybranej puli w strefie zewnętrznej.

W moim przypadku, router przypisuje adresy 192.168.2.x, więc pula to 192.168.2.0/24.

Konfiguracja Samby

Teraz będzie już z górki . Zaprezentuję, jak skonfigurowana jest Samba (usługi smbd, nmbd i winbind – ostatnia w pakiecie samba-winbind) u mnie.

/etc/samba/smb.conf

• [global] – sekcja globalna
• add machine script = /usr/sbin/useradd -c Machine -d /var/lib/nobody -s /bin/false %m$
• domain logons = No
• ldap suffix =
• netbios name = LIVIO-DESKTOP – rozgłaszana nazwa
• passdb backend = smbpasswd
• security = share – sposób zabezpieczania
• usershare max shares = 100 – maksymalna ilość zasobów udostępnionych przez użytkowników
• usershare allow guests = Yes – zezwolenie gościom na przeglądanie zasobów użytkowników
• wins support = Yes – włączenie serwera WINS Samby (odpowiedzialny za tłumaczenie IP i nazw)
• workgroup = DOMOSTWO – grupa robocza
• domain master = yes – ustanowienie komputera najważniejszym
• local master = yes – jw.
• preferred master = yes – „chyba raczej” jw.
• os level = 65 – ustanowienie poziomu w „walce” o dominację w grupie roboczej
• socket options = TCP_NODELAY IPTOS_LOWDELAY SO_KEEPALIVE SO_RCVBUF=8192 SO_SNDBUF=8192 – ponoć pomocne opcje, zwiększające wydajność
• server string = Komputer Kuby – opis komputera
• dns proxy = no
• guest account = livio – konto gościa
• name resolve order = lmhosts bcast host wins – porządek usług używanych podczas tłumaczenia nazw

Aha, nie potrzeba było grzebać w tablicach routingu itp. To tylko kwestia nieintuicyjnej konfiguracji firewalla .

Brak terminali wirtualnych

Problem, o który podejrzewałem ConsoleKit, jak się okazało, wynikał z błędnego pliku usługi Javy Suna. Usługa zamiast uruchomić się i zwolnić terminal, blokowała go, przez co kolejne usługi podczas rozruchu nie były uruchamiane. Jak się okazało, było jeszcze ciekawiej. Komentarz LSB był wadliwy, przez co było niemożliwe wyłączenie usługi z rozruchu. Musiałem usunąć Javę.

Niestartujący NetworkManager

Każdorazowo po instalacji wyłączam usługi. Oczywiście nie robię tego na pałę, tylko czytam opisy. Stwierdziłem, że network-remotefs mnie nie dotyczy, bo nie montuję zasobów SMB ani NFS ani tym podobnych. Jak się okazało, dopiero po jakimś czasie zlikwidowano ten problem, zmieniając opis usługi. W 11.2 będzie już więc od razu po instalacji wiadomo, że network-remotefs == NetworkManager. W 11.1 dopiero po aktualizacji.

Trzeszczenie PulseAudio

Zniknęło… Samoistnie. Jest to jeden z tych elementów dystrybucji Linuksa, który zawsze płatał mi figle. Teraz tylko czasem słychać zacięcia, nie trzaski, jak skacze zużycie CPU.

Wywrotki X przy logowaniu

Sterowniki nVidii wydają się być stabilne już dłuższy czas, a ja na nie zrzuciłem winę. Problem leżał w ~/.bashrc. Jakakolwiek próba zmiany XAUTHORITY to głupota. Lepiej dokleić xhost +local:root, by aplikacje roota spod sudo ładnie startowały (do /etc/sudoers trzeba tylko do env_keep dopisać DISPLAY i XAUTHORITY).

Wygląda na to, że nabrałem znowu troszkę doświadczenia i rozwiązałem swoje problemy. Mogę więc wrócić do niezwracania uwagi na system .

(tak pewna dziewczyna podlizywała się redaktorowi gazety, choć to nazwa potrawy mięsnej )

Wyszukiwarka Webpin w YaST

Ukryta funkcja w panelu YaST, dołączonym do wydania openSUSE 11.1, została opisana przez Stanislava Visnovskiego na blogu w openSUSE Lizards.

Szkic interfejsu jednokliknięciowej instalacji Garreta LeSage

Miło się składa, że przeglądarka internetowa może stać się wkrótce zbędna do instalacji oprogramowania z niezainstalowanych repozytoriów, jednak wolałbym, by…

1. interfejs ten został zaprojektowany od nowa przez kogoś kto potrafi to dobrze zrobić (jak np. Garret LeSage czy Richard Hughes);
2. interfejs został zintegrowany w menedżerze pakietów YaST w „Repozytoriach” – wyświetlałyby się repozytoria zawierające ten pakiet.

Przyznaję się bez bicia, że nie wiedziałem o żadnym ukrytym module, bo nie przeglądam zawartości każdego nowego pakietu .

Zostałem mocno zaskoczony i odrobinkę uradowany, że programiści postanowili jeszcze bardziej ułatwić życie i wprowadzić wyszukiwarkę pakietów z niezaufanych repozytoriów do YaST-a.

Mam nadzieję, że nie skończy się na tym i podobnie jak dodatkowy interfejs do Banshee, zwany Muinshee, ze względu na skopiowanie go z Muine, stanie się ta funkcja dostępna dla użytkowników, prosta w użyciu, funkcjonalna i wygodna .

PackageKit spod rąk Richarda Hughes

By uruchomić wyszukiwarkę, wystarczy wywołać komendę /sbin/yast2 webpin_package_search (o ile nie mamy /sbin ręcznie ustawionego jako część PATH).

Z uwagi na to, że Stanislav zdaje się lubować w KDE4, poniższy zrzut ekranu prezentuję YaST-a na Qt .

Wygląd Webpin jako modułu YaST-a

Dobre nawyki w obsłudze terminala

W serwisie jakilinux.org pojawił się interesujący artykuł, traktujący o dobrych i złych nawykach w kwestii obsługi terminala.

Osobom nowym pomoże poznać tajniki szybkości, a osobom zapuszczającym już korzenie, pomoże uprościć wykonywaną pracę i uczynić ją bardziej efektywną a zarazem efektowną. Operatory &&, || czy ; potrafią ludziom nieźle namotać w głowach. Szczególnie, gdy nie zostały im w sposób przyjazny wyjaśnione (jako i, lub…).

Jeżeli zastosujecie się przynajmniej do tych kilku małych porad, Wasza historia wywoływanych komend spowoduje konwulsje u nielinuksiarzy .

Kod pocztowy

W przeddzień dostarczenia, wieczorem, otrzymałem telefon od kuriera, że ma dla mnie paczkę z Niemiec, lecz brakuje kodu pocztowego przy nazwie miejscowości. Oczywiście nie było dla mnie problemem podanie tego kodu… Drugi raz. Tak, drugi, bo za pierwszym razem kod podawałem w odpowiedzi na e-maila (w formie danych oddzielonych przecinkiem).

Biorąc pod uwagę, że moja mama pracuje w dziale wysyłkowym pewnej firmy, a UPS tę firmę odwiedza, ona odebrała moją paczkę, nie omieszkała jej obejrzeć i poszpanować (i zrobić przysłowiowego durnia z przemądrzałego, zakręconego na punkcie nowinek z gazet facecika) . O dodatkowej ciekawostce w ostatnim punkcie.

Jak się okazało, zamiast kodu, na paczce widniała cyfra zero.

Zawartość paczki

Od początku wiedziałem, że prócz pudełka znajdę w paczce koszulkę. Mam ją w chwili pisania tego wpisu na sobie i szpanuję po domu . Zaskoczono mnie natomiast dołączeniem latarki, ba, a nawet baterii .

Poszukując gotowych zdjęć pudełka przed wykonaniem własnych (okrutnej jakości; wykonanych telefonem LG Shine), zauważyłem, że na tylnej stronie mojej koszulki jest puzzel, a na koszulce Martina Schlandera jest inny symbol. Czyżby to taki myk, coby się rozróżniać w razie jakiegoś spotkania iKontrybutorów :> ?

W kwestii samego pudełka – odświeżona szata graficzna, nowsza wersja systemu na płycie DVD, dodatkowo dołączona płyta CD z oprogramowaniem niewolnym (nie było tego wcześniej) oraz zaktualizowany podręcznik.

Dodatkowa ciekawostka

Nie owijając w bawełnę, jeden z kolegów mojej mamy z pracy zobaczywszy tę paczkę przypomniał sobie, że jego syn także wybiera się do klasy matematyczno-informatycznej z Linuksem w moim liceum, więc zaproponował, bym się z jego synem spiknął.

Uważam, że jeśli jest rzeczywiście zainteresowany z własnej woli, mogę go podszkolić, by na lekcjach mógł się ponudzić i posiedzieć na Blipie, jak ja, wcale nie chory na Blipozę człowiek .

openSUSE 11.0 sobie chwaliłem. Były mniejsze problemy z nVidią, ale to dotyczy każdej dystrybucji. Gdy tylko wydano 11.1, nie omieszkałem zaktualizować susełka. Problemy tylko zacząły się mnożyć :/ .

• nowy GDM sam zmienia domyślną sesję (po zainstalowaniu KDE4 nie pojawiło się żadne okienko z pytaniem, czy ma być to domyślna sesja, a taką właśnie się stała);
• PulseAudio >= 0.9.10 niemiłosiernie trzeszczy gdy jednocześnie gra muzyka/odtwarzany jest film i włączone są dźwięki kliknięć przycisków itd. Niezależnie od konfiguracji modułu jądra mojej karty dźwiękowej czy sposobu miksowania, ilości czy długości „fragmentów” w PulseAudio;
• losowe problemy z usługami – pomimo iż włączone w 3 i 5 poziomie uruchamiania, przykładowo network a czasami nawet lirc i xdm (usługa włączająca menedżer logowania, dla GNOME – GDM) nie startują bez powodu, niejedna osoba włącznie ze mną oglądała różne logi i w nich nic nie ma, ba, nawet kazano mi skonfigurować połączenie sieciowe w panelu YaST, choć przy pierwszym uruchomieniu NetworkManager normalnie się odpalił (!);
• terminale wirtualne (nie daję głowę, że zwie się je wirtualnymi) tty2 do tty6 nie są uruchamiane, choć powinny a przy pierwszym uruchomieniu działały;
• próba używania Compiza może się zakończyć tragicznie, jeżeli włączy się repozytorium X11:Compiz zamiast X11:XGL – nigdzie w poradnikach nawet nie jest odnotowane, by używać wciąż X11:XGL ze względu na stabilność i brak problemów z uruchamianiem, a w panelu YaST oczywiście nie ma do wyboru X11:XGL, tylko X11:Compiz;
• podczas uruchamiania sesji użytkownika, X-y wywracają się, choć przy poprzednich dziesiątkach uruchomień tego nie robiły;
• sterowniki nVidii nieskonfigurowane w xorg.conf oraz niezmodyfikowany /usr/bin/compiz-manager (uruchamia się domyślnie bez --loose-binding albo --indirect-rendering) powodują same problemy: biały kolor zamiast cieni i wywrotki X-ów podczas startu sesji użytkownika.

Najgorsze nie jest to, że te problemy powodują wywrotki sesji, czy niemiłe doświadczenia podczas użytkowania. Najgorsze jest to, że jeśli zgłosi się z prośbą o pomoc, otrzyma się uwagę, że rzekomo coś się zepsuło, choć z 11.0 postępowało się tak samo, a ostateczna rada brzmi „przeinstaluj”. Nie będę już nawet wypominał, że wszystko to dzieję się nawet po reinstalacji… Aż wstyd przyznać, że do tego doszło, bym reinstalował Linuksa, ale skoro terminale tty2-tty6 nie były uruchomione, a usługa xdm nawet nie była wywoływana podczas uruchamiania, nie było innego wyboru. Nawet tryb failsafe zdał się na nic.

Nie wiem, co ja teraz zrobię. Nie chcę zgadywać przy każdym uruchomieniu jaki problem napotkam. Ja chcę tylko wygodnie używać komputera nie wkurzając się na ciągłę zwisy czy zżeranie moich zasobów przez systemowe bzdety. W swojej karierze miałem już do czynienia z Fedorą i Ubuntu i z tych dwóch lepiej pod względem normalnego użytkowania wypada Ubuntu.

Nie lubię zmieniać dystrybucji w której rozwój częściowo już jestem zaangażowany, ale chyba znów będę zmuszony to zrobić.

Dobrze czasem mieć jakiś problem i go rozwiązać ale nie nonstop i to co rano…

Lada chwila i ja zacznę pisać głupoty jak mister „niewierzący w Linuksa na biurkach, bo i Red Hat w to nie wierzy”.

Wiem, że niejedna osoba powie mi teraz „Get a Mac”. Moja odpowiedź brzmi „chętnie go przyjmę w prezencie” i nie będzie mnie obchodziło do kto o producencie czy o użytkownikach myśli. Będę miał ww. problemy z głowy.

Przykro mi, że muszę nowy rok zaczynać, niechcący idąc z prądem narzekania na Linuksa, bo naprawdę go lubię i nie chcę się go pozbywać, ale natłok problemów pomalutku mnie przytłacza. Szczególnie wtedy, kiedy nie mam czasu rozwiązywać problemów…

Niektórzy z Was pewnie nie spodziewali się, że jeszcze napiszę o tym wydaniu openSUSE, zważając, że południe minęło już dawno :] .

Ale do rzeczy, pozwolę sobie napisać, co ważnego i mniej ważnego się zmieniło, nie owijając w bawełnę.Standardowo, jak w każdym nowym wydaniu, napotkamy liczne aktualizacje oprogramowania.

GNOME 2.24

Moim zdaniem, w GNOME 2.24 najważniejsze są karty w Nautilusie (kliknięcie kółkiem nie otwiera już nowego okna w przypadku przeglądarki, lecz otwiera kartę), obsługa motywów dźwięków i użycie libcanberra, dzięki czemu w PulseAudio zobaczymy suwak „dźwięki systemowe”. To prawda, funkcja znana z Windows Vista.

Banshee 1.4.1

Drugą, moim zdaniem, ważną nowością jest nowa wersja odtwarzacza Banshee.

Odtwarzacz potrafi już odtwarzać radia internetowe, aktualizować bibliotekę multimediów, zmieniać nazwy plików wedle znaczników, posiada ulepszony edytor znaczników. Został też delikatnie odpicowany widok „teraz odtwarzanych”. Tak, odbicie okładki znamy z OSX, wiem. Prócz tego, wprowadzono obsługę urządzenia HTC G1, z systemem Android na pokładzie.

YaST

Konfigurator ze stacji dawnej firmy SuSE GmbH znacznie lepiej integruje się teraz z GNOME, mówiąc bardzo krótko.

NetworkManager

Nowa wersja daemona i aplikacji do konfiguracji połączenia sieciowego, lepiej niż kiedykolwiek radzi sobie z telefonami komórkowymi i innymi urządzeniami służącymi do łączenia z Internetem.

Wiele monitorów

Jeżeli wierzyć ludziom, można podłączyć do laptopa monitor bez obawy o cokolwiek, dzięki jeszcze lepszej obsłudze RandR.

PST: Ciekawe jak z nVidią w tej kwestii.

Contrib

Repozytorium społeczności, Contrib, rozpoczyna swoją działalność. Oznacza to jeszcze większą otwartość. Obok budowy pakietów dystrybucji w 100% w oBS zamiast wewnętrznego systemu, jest to drugi krok w kierunku nadania społeczności większej roli i pozwolenia jej na większe zaangażowanie w rozwój projektu. W ten sposób ludzie zbliżą się nieco, w swoistej hierarchii, do pracowników firmy Novell, którzy mimo wszystko nadal odgrywają największą rolę.

GDM 2.24.x

Prócz samego środowiska GNOME, zaktualizowano też GDM, menedżer logowania tegoż projektu. Zadanie to mogło zostać wykonane już przed wydaniem openSUSE 11.0, jednak uznano, że należy poczekać aż menedżer po „rewolucji” troszkę „wydorośleje”.

Nigdzie nie mogłem znaleźć obrazka przedstawiającego jego wygląd w openSUSE 11.1, a że lenistwo mi nie pozwala, pozwalam sobie zostawić przy tej notce suchy tekst .

Otóż, pierwsza z nowości, to rzeczywiście nowość, natomiast druga, to już tylko przechwałka .

Tygodnik openSUSE

Niedziela – dzień jak co dzień, nie licząc braku seriali, ludzi szalejących na zewnątrz, czy dziwnych pobudek telefonicznych o 10 wykonywanych przez brata czy psiapsiółkę ^^ .

Jak to w zwykły dzień, szablonowo go zacząłem. Wstałem, zrobiłem śniadanie, włączyłem komputer, zabrałem się za pocztę, tvn24, blipy itd. i RSS.

Przechodzę więc już do sedna. Tygodniowe artykuły, zawierające nowości dot. projektu openSUSE, dostępne są od teraz także po polsku.

Oczywiście, nie byłbym sobą, gdybym nie znalazł czegoś do poprawienia.

Zastanawiałem się, czy nie podjąć się tłumaczenia tej serii artykułów, ale jak widać ktoś mnie ubiegł. Ale to dobrze – odpowiedzialność nie spadnie na mnie .

Pracoholik

Widziałem już wiele programów do przerywania pracy – np. Workrave, jednak to Workaholic mnie naprawdę urzekł. Cudnie wygląda i ładnie dźwięczy .

Z tym programem wiąże się też inna ciekawostka. Jest to pierwszy program, który spaczkowałem używając tzw. "webowego" klienta oBS tylko do sprawdzenia statusu. Całą resztę załatwiłem w terminalu. Było szybciej i przyjemniej, bo najpierw budowałem na swoim komputerze, a dopiero potem posyłałem pliki na serwer.

Zainstaluj workaholic home:liviopl

W związku z tym, pierwsze artykuły o zmianach, pozwalam sobie nazwać przebłyskami .

Przygotowania do SUSE Studio?

Ponownie, wydaje się, że moja teza jest prawdziwa. openSUSE przygotowuje się pomalutku do otwarcia SUSE Studio.

Po pierwsze zmieniło licencję z umowy EULA na tekst niemal czysto informacyjny, na wzór projektu Fedora. Ma to za zadanie zwiększyć elastyczność dystrybucji a pośrednio – gamę zastosowań.

Ale to nie wszystko. Zadeklarowano, że openSUSE będzie zawierać od najbliższego wydania tylko otwarte oprogramowanie. Jest to, zdaje się, kontynuacja tego, co zaczęto wraz z 10.1 czy 10.2, czyli zastępowanie zamkniętego oprogramowania otwartym, a następnie kompletna eliminacja go z oficjalnych obrazów płyt czy serwerów lustrzanych. Nie daję głowy, ale wydaje mi się, że to oznacza śmierć repozytorium NON-OSS (Adobe Reader, Flash Player i inne produkty).

Nie lubię się powtarzać i nie lubię być za bardzo stronniczy, ale patrząc na sposoby modyfikacji Fedory i openSUSE do własnych potrzeb, Fedora wciąż wypada gorzej bo do tego celu wymagany jest Revisor, który to pobiera repozytoria na dysk, a nie serwis internetowy, zajmujący się tym online.

Zastanawia mnie jedna kwestia. Zamknięty firmware. Firmy Ralink czy Broadcom do swoich kart sieciowych na Linuksie wymagają firmware. Ubuntu, a nawet nieco ortodoksyjna Fedora zawierają je w domyślnych obrazach płyt (dzięki spełnieniu warunków postawionych przez wydawców), a openSUSE nie. Cóż to ma znaczyć? Czy projekt openSUSE nie znadinterpretuje przypadkiem nowych zasad postępowania i nie usunie tej odrobinki, która obecnie jest dostępna na LiveCD/DVD? Mam nadzieję, że nie, chociaż… Widać, że SUSE Studio nadchodzi a to wieszczy, że bez większej zabawy przygotuję sobie osobistą płytę z systemem i nie będę się musiał martwić .

Moja mała dygresja…

Wiem, że to głupie i niefajne, ale tak bardzo coś mi się spodobało, że nie mogę omieszkać podzielić się tym ^^ .

Bambusowy laptop. Czyż nie ładny? Czyż nie fajny? Dwanaście cali to mało i pewnie b. niska rozdzielczość ekranu jest tam dostępna, ale czy nie jest to kierunek w jakim przenośne komputery mogłyby iść? Ładnie wygląda to to, z pewnością jest przyjemne w dotyku a i nieszkodliwe. I z rozkładem na części pierwsze pewnie łatwiej .

Gdyby ktoś chciałby mi sprawić prezent, to tak wyglądający komputer jest dla mnie idealny. Tylko może kapeńkę większy (15 lub więcej cali jest ok) .

openSUSE 11.1 Beta 4

Obrazki to podstawa, więc najzwyczajniej w świecie Wam je pokażę, artykuł podlinkowany .

Wayland

Niecicho jest wokół serwera nie-X (poprawka na życzenie dosa ) od Red Hata, który to implementuje nowoczesne technologie, a zrywa z balastem X.Org. Nie lada burzę może to wywołać wśród deweloperów, bo użytkownikom raczej na rękę są założenia Waylanda.

Zalety względem "waniliowego" X.Org

• zintegrowany menedżer composite;
• kernel-mode-setting;
• Graphics Execution Manager.

Różnice (właściwie w implementacji)

• zarządzanie buforem;
• przechwytywanie urządzeń wejściowych;
• renderowanie całkowicie po stronie klienta;
• wykonywanie działań zw. ze sprzętem na poziomie jądra.

Warto jeszcze wspomnieć, iż poprzez porzucenie balastu i różnice w implementacji, obecnie najlepiej współpracuje on z kartami graficznymi ATI i Intela.

Więcej w artykule w LinuxNews .

Licznik dni pozostałych do wydania Fedory 10

Ostatnio, niestety, większość nowości dot. Fedory i okolic ma wydźwięk negatywny, więc dzisiaj nieco bardziej pozytywna "wiadomość".

Licznik jest już dostępny. Szkoda tylko, że w JS :/ .

Ubuntu 8.10 (Intrepid Ibex) już wydano, za 21 dni Fedora 10 (Cambridge) a za 43 dni openSUSE 11.1 (noname ). Linuksiarze mają więc co z czystym sumieniem opijać świętować .

Mały licznik dni do wydania openSUSE

<a href="http://en.opensuse.org/openSUSE_11.1"><img src="http://counter.opensuse.org/11.1/small.pl.png" alt="Licznik dni do wydania openSUSE" /></a>

Średni licznik dni do wydania openSUSE

<a href="http://en.opensuse.org/openSUSE_11.1"><img src="http://counter.opensuse.org/11.1/medium.pl.png" alt="Licznik dni do wydania openSUSE" /></a>

Ogromny licznik dni do wydania openSUSE

<a href="http://en.opensuse.org/openSUSE_11.1"><img src="http://counter.opensuse.org/11.1/large.pl.png" alt="Licznik dni do wydania openSUSE" /></a>

Jak patrzę na numer wydania na największym liczniku, wydaje mi się on dziwnie brzydki i niepodobny do tego na mniejszych licznikach .

Kodeki via PackageKit

Pierwszą taką nowością będzie użycie PackageKit przez Totema. Co to oznacza w praktyce? Oznacza wiele. Wszystkie dystrybucje mogą zyskać, bez większej roboty, prostą metodę instalacji kodeków, bez własnych aplikacji i bez własnych łatek na totema.

Instalacja firmware do b43 i b43legacy w openSUSE

Właśnie skapnąłem się, że użytkownicy karty WiFi o chipsecie Broadcoma nie muszą się męczyć w pobieranie firmware, ani zabawę w fwcuttera – wystarczy komenda install_bcm43xx_firmware wywołana u siebie lub u kolegi (wtedy też skopiowanie /lib/firmware/b43 lub -legacy) , ew. przeładowanie sterownika i będzie śmigać. Trzeba coś takiego dla kart Ralinka napisać .

Pidgin-WebKit… działa

Po dwóch bugach i jednym pytaniu, doprowadziłem wtyczkę Pidgin-WebKit do działania. I jak? Jestem pod wrażeniem. Wtyczka ukazuje WebKit w pełnej krasie – jest szybko, ładnie i… z efektami w JS (przykładowo – motyw Renkoo).

Miro

Udało mi się parokrotnie uruchomić Miro nightly i Miro z SVN. Przyszła wersja 2.0 szykuje przyjemne zmiany.

• Użycie GTK do rysowania drzewka po lewej oraz widoku biblioteki, list odtwarzania i *castów;
• delikatne upiększenie interfejsu;
• przyspieszenie czasu reakcji;
• deinterlancing (ciężko wyjaśnić – na ludzki język, uwydatnienie obrazu np. poprzez wykrywanie ruchomych obiektów).

EULA Firefoksa

Jeśli ktoś śledzi blog pollycoke, niech wie, że EULA Firefoksa to nic nowego, bo okno dialogowe pytające użytkownika, czy się z nią zgadza, pojawiło się już przed wydaniem Firefoksa 3.0 w SVN .

openSUSE Board

Zonker napisał o przystąpieniu do projektu openSUSE w sensie dosłownym. W końcu działanie w okolicach tej społeczności to nie wszystko. Należy uznać "Guiding principles", czyli cele przyświecające projektowi, uzupełnić swój profil w katalogu użytkowników i wysłać swoją aplikację (informacje o sobie i swojej działalności) na podane adresy e-mail. Winno się też być subskrybowanym przez Planetę SUSE. Napiszę o tym zapewne jeszcze jeden wpis. Mam tylko dylemat – jak to zrobić, by go zauważono, ale nie wylądował on w LinuxRSS.pl. Wcale? Zresztą, nikt mnie nie zapytał, czy się na to zgadzam, więc moje wpisy lądować tam będą, skoro ktoś mnie tam dodał. Napisać o tym w każdym razie muszę, najlepiej po angielsku, by potencjalni głosujący na mnie (są tacy na tym świecie ?) dowiedzieli się o tym. nie muszą oni w końcu być polakami. Będąc w openSUSE Board, należy zachowywać się tak, aby ludzie spoza openSUSE mieli członka za wzór. Oznacza to więc tyle, że jeśli do teraz nie wydoroślałem – to jest ten moment. Cóż, staram się, ale muszę starać się bardziej . Członkowie Board, mają ważny głos i są słyszani przez innych. Oznacza to więc tyle, że należy bardziej niż kiedykolwiek myśleć o społeczności, niż o samym sobie. Należy także zdawać sobie sprawę, że Board to nie przelewki, a poważna "organizacja".

Szkoda, że Red Hat tak nie działał… Ale zaraz, Fedory nie można dostać w wersji pudełkowej ze wsparciem. Szkoda. A może zarobek im niemiły? Może Red Hat jest zbyt konserwatywną firmą? Mniejsza, mam parę zdjątek .

Pudełko zapakowano metodą "karton w karton", z użyciem folii jako materiału zabezpieczającego je przed niewiadomoczym oraz plastikowych opasek.

Pan z UPS-u przyjechał, zostawił paczuszkę i sobie pojechał.

Ładne pudełko – miejscami widoczny połysk wybranych elementów. Cudo.

Książka (o niej później), nalepki, ulotka Linux Magazine i płyta w zwyczajnym pudełku CD.

A o to śliczna dwuwarstwowa płyta DVD wewnątrz zwykłego pudełka – urocze, no nie ?

Zbliżenie na książkę. Co widzimy? Taaak, ta książka ma obrazki !

To koniec relacji. Wprawdzie paczuszka przyszła wczoraj, ale byłem zajęty™ .

Jeśli dobrze zrozumiałem – mogę za darmo dostać pudełko z openSUSE 11.0 .

Zmiany od 10.3

Nowy instalator (zarówno na płytach DVD jak i LiveCD)

Na DVD zapełnia cały ekran pięknym motywem, a na LiveCD prezentuje skromne, natywne i bardzo przyjemne okno kreatora.

Szybkość, piękno – to jego nowe cechy .

Zmiany w menedżerze pakietów

Ogromne przyspieszenie i mniejsze zużycie zasobów, mniejsze pakiety RPM dzięki kompresji LZMA, nowy mechanizm rozwiązywania zależności.

Efekty pulpitu

Nowe openSUSE rezygnuje z XGL na rzecz AIGLX – nigdy więcej ręcznej edycji plików konfiguracyjnych .

Narzędzie, którym włączymy efekty nie tylko pozwala je włączyć, ale także skonfigurować podstawowe wtyczki, wybrać animacje, wtyczkę do przełączania okien.

KDE

Wydano KDE4, ale wcale nie oznacza to końca KDE3. O ile istnieje LiveCD tylko z KDE w wersji 4.x, o tyle DVD zawiera obie wersje – nie wszystko stracone.

W KDE zmieniono domyślny wygląd nie tylko poprzez tapetę, ale także poprzez obramowanie okien i motyw Plasmy (czyli paska dolnego i elementów na pulpicie).

YaST2 w Qt4 to kolejna zmiana na lepsze (wygląd widgetów wskazuje na Qt3, ale deweloperzy chyba się nie pomylili ).

GNOME

Projekt openSUSE stara się zminimalizować ilość łatek nakładanych downstream, dzięlac tym samym swoje osiągniąciami bezpośrednio z GNOME, a pośrednio – z innymi dystrybucjami.

Wymieniono głodnego zasobów ESD na PulseAudio. openSUSE stało się tym samym trzecią większą dystrybucją, która to zrobiła. Ale nie obyłoby się bez ułatwienia życia. Da się wybrać konfigurację głośników (stereo, 2.1itd.).

Użycie PolicyKit to kolejna zmiana warta uwagi. Mechanizm ten, w połączeniu z Sabayonem może działać w pewnym sensie jako kontrola rodzicielska… Ale nie o tym mam powiedzieć .

Dzięki PolicyKit można się wizualnie uniezależnić od użytkownika root, a tym samym zminimalizować częstotliwość wpisywania jego hasła.

PackageKit, mechanizm zarządania pakietami, został dodany. Nie zastąpi on jednak YaST-a w tej kwestii, a jedynie zajmie się aktualizacją systemu. Idzie mu to dobrze, choć za mało detali wyświetla, a interfejs może wprowadzać w błąd.

Odświeżony motyw Gilouche – od teraz używa nowego stylu Clearlooks, czyli Gummy, a nie jak dotychczas, Classic.

NetworkManager

Nasza ukochana usługa sieciowa, która właściwie działa jak chce, gdy dostępne więcej niż jedno połączenie (szczególnie w KDE), obsługuje już UMTS i EV-DO.

Kernel

Najnowszy 2.6.25, który to m.in. zawiera już sterownik b43 dla kart WiFi z chipsetem Broadcom. Ciekawostką jest, że działa tylko z firmware’em dla 2.6.24… Ale ja nie o tym miałem mówić.

Firefox

Wersja 3 Beta 5 załapała się na obrazach dysków. W repozytorium jest dostępna aktualizacja do wersji finalnej.

OpenOffice.org

Wydanie zawarte w ISO obsługuje format MS Office 2007 (.docx i zapewne pozostałe).

Wine

Na płytach 1 RC3, a w repozytorium zapewne aktualizacja (nie sprawdzałem, ważne, że działa ).

Xfce

Szczęśliwie się składa, że znaleźli się ludzie gotowi opiekować się Xfce w openSUSE. Dzięki nim, DVD zawiera także to środowisko.

Moje wrażenia

Bardzo starałem się oddzielić własne zdanie na temat zmian w openSUSE, lecz nie wszędzie mi się to udało. Jestem tylko człowiekiem .

Sam troszkę przedwcześnie pobrałem openSUSE 11.0, gdy tylko pojawiło się na jednym z serwerów lustrzanych. Dzięki, matrix .

LiveCD uruchomiło się miguśkiem, a instalacja nie przysporzyła żadnych problemów i przebiegła bardzo szybko.

Pierwszemu uruchomieniu zainstalowanego systemu towarzyszył kreator, podobny do tego z Fedory, i szybko uciekł, bo nie miał już co robić .

Po instalacji przywitał mnie ekran powitalny (ggreeter), a następnie pytanie, czy chcę sprawdzić dostępność aktualizacji. Odpowiedziałem twierdząco i nie czekałem długo, pomimo iż to pierwsze użycie menedżera pakietów.

Aktualizacja systemu także nie trwała długo. Kompresja pakietów (i chyba użycie DeltaRPM-ów) robi swoje.

Potem przyszło mi instalować ulubione programy. Właściwie nie było tego dużo, bo Pidgin, Liferea, Brasero, Do i Banshee były już na dysku. Musiałem tylko zainstalować OnTV, tvtime, AleVT i kupę kodeków. Jak na ironię, znowu nie trwało to długo .

Po chwili skapnąłem się także, że nie mam uruchomionego Compiza, więc przystąpiłem do instalacji sterowników. Szybko i przyjemnie. Z jednym "ale". Moduł jądra twierdzi, że nie mam karty graficznej ("no device found"), a nVidia twierdzi, że nie porzuciła wsparcia dla kart serii 6. Wygląda na to, że albo w monitorze siedzi jakiś krasnal z kredkami, albo ktoś coś zepsuł i nie chce się przyznać. Wojowałem długo z Xorgiem, ale nic z tego nie wynikło, siedzę z Metacity.

Z bardziej pozytywnych wrażeń mogę wspomnieć YaST, którego instalator pakietów w GTK stał się bardziej wygodny, a wszystkie przyciski, które ikonki mieć powinny, od 11.0 już je posiadają (przyciski pomoc, przerwij, wstecz, dalej, instaluj, usuń itd.).

Dziękuję za uwagę, to wszystko .

W chwili publikowania tego wpisu, licznik wskazywał trzy godziny do wydania, dlatego też umieszczę odnośnik, który pokieruje Was do miejsca, gdzie będzie można pobrać openSUSE 11.0. A jeśli nie, to go zmienię .

Oto i ona. Migawka .

Znalazłem się na mapie użytkowników openSUSE .

F-Spot jest chyba nawet wygodniejszy od Postr jako eksporter zdjęć i obrazków .

Dzięki temu mój pilot od karty telewizyjnej przyda się także w programie do odbioru telewizji typu tvtime.

Oprócz oglądania telewizji, mogę słuchać radia, czy czytać telegazetę, pod warunkiem, że istnieje pakiet z programem do słuchania radia. Otóż, pakiet ten nie istniał wcale dla openSUSE.

Postanowiłem skorzystać z pliku spec dla fedorowej paczki, przystosować ją do realiów openSUSE’owych i udostępnić .

Oto i Gnomeradio. Prosty interfejs, czuły skaner i obsługa LIRC.

Zainstaluj Gnomeradio home:liviopl

Przekonaj się sam, jakim fajnym kawałkiem oprogramowania jest !

Przy okazji, mogę się pochwalić telegazetą .

PS: Aby tvtime nadał się do oglądanie telewizji, należy zmienić standard na PAL, dźwięk na PAL-BG, wybrać własny zakres częstotliwości, wyczyścić plik ~/.tvtime/stationlist.xml, a następnie zamknąć tvtime i uruchomić w terminalu tvtime-scanner.