Chciałbym się podzielić instrukcjami, jak tego potwora doprowadzić do działania w sieci o uproszczonym schemacie: Samba – router – Windows XP/Vista, gdzie obydwa komputery otrzymują automatyczny IP z serwera DHCP,

Firewall

Najważniejszy etap. Konfiguracja bramy ogniowej. Bez straży pożarnej się nie obędzie. Proszę nie bić za paskudny motyw GTK na zrzutach ekranu, ale nie chciało mi się przenosić motywu z ~/.themes do /usr/share/themes .

Dozwolone usługi

Należy zezwolić trzem usługom na działanie. Serwer Netbios umożliwi między innymi odwzorowywanie nazw i adresów IP (gdyż jest protokołem komunikacyjnym), a czym jest klient i serwer Samba, nie muszę chyba tłumaczyć .

Rozgłaszanie

Musimy jeszcze zezwolić na przeglądanie udostępnionych zasobów adresem z wybranej puli w strefie zewnętrznej.

W moim przypadku, router przypisuje adresy 192.168.2.x, więc pula to 192.168.2.0/24.

Konfiguracja Samby

Teraz będzie już z górki . Zaprezentuję, jak skonfigurowana jest Samba (usługi smbd, nmbd i winbind – ostatnia w pakiecie samba-winbind) u mnie.

/etc/samba/smb.conf

• [global] – sekcja globalna
• add machine script = /usr/sbin/useradd -c Machine -d /var/lib/nobody -s /bin/false %m$
• domain logons = No
• ldap suffix =
• netbios name = LIVIO-DESKTOP – rozgłaszana nazwa
• passdb backend = smbpasswd
• security = share – sposób zabezpieczania
• usershare max shares = 100 – maksymalna ilość zasobów udostępnionych przez użytkowników
• usershare allow guests = Yes – zezwolenie gościom na przeglądanie zasobów użytkowników
• wins support = Yes – włączenie serwera WINS Samby (odpowiedzialny za tłumaczenie IP i nazw)
• workgroup = DOMOSTWO – grupa robocza
• domain master = yes – ustanowienie komputera najważniejszym
• local master = yes – jw.
• preferred master = yes – „chyba raczej” jw.
• os level = 65 – ustanowienie poziomu w „walce” o dominację w grupie roboczej
• socket options = TCP_NODELAY IPTOS_LOWDELAY SO_KEEPALIVE SO_RCVBUF=8192 SO_SNDBUF=8192 – ponoć pomocne opcje, zwiększające wydajność
• server string = Komputer Kuby – opis komputera
• dns proxy = no
• guest account = livio – konto gościa
• name resolve order = lmhosts bcast host wins – porządek usług używanych podczas tłumaczenia nazw

Aha, nie potrzeba było grzebać w tablicach routingu itp. To tylko kwestia nieintuicyjnej konfiguracji firewalla .

(tak pewna dziewczyna podlizywała się redaktorowi gazety, choć to nazwa potrawy mięsnej )

Wyszukiwarka Webpin w YaST

Ukryta funkcja w panelu YaST, dołączonym do wydania openSUSE 11.1, została opisana przez Stanislava Visnovskiego na blogu w openSUSE Lizards.

Szkic interfejsu jednokliknięciowej instalacji Garreta LeSage

Miło się składa, że przeglądarka internetowa może stać się wkrótce zbędna do instalacji oprogramowania z niezainstalowanych repozytoriów, jednak wolałbym, by…

1. interfejs ten został zaprojektowany od nowa przez kogoś kto potrafi to dobrze zrobić (jak np. Garret LeSage czy Richard Hughes);
2. interfejs został zintegrowany w menedżerze pakietów YaST w „Repozytoriach” – wyświetlałyby się repozytoria zawierające ten pakiet.

Przyznaję się bez bicia, że nie wiedziałem o żadnym ukrytym module, bo nie przeglądam zawartości każdego nowego pakietu .

Zostałem mocno zaskoczony i odrobinkę uradowany, że programiści postanowili jeszcze bardziej ułatwić życie i wprowadzić wyszukiwarkę pakietów z niezaufanych repozytoriów do YaST-a.

Mam nadzieję, że nie skończy się na tym i podobnie jak dodatkowy interfejs do Banshee, zwany Muinshee, ze względu na skopiowanie go z Muine, stanie się ta funkcja dostępna dla użytkowników, prosta w użyciu, funkcjonalna i wygodna .

PackageKit spod rąk Richarda Hughes

By uruchomić wyszukiwarkę, wystarczy wywołać komendę /sbin/yast2 webpin_package_search (o ile nie mamy /sbin ręcznie ustawionego jako część PATH).

Z uwagi na to, że Stanislav zdaje się lubować w KDE4, poniższy zrzut ekranu prezentuję YaST-a na Qt .

Wygląd Webpin jako modułu YaST-a

Dobre nawyki w obsłudze terminala

W serwisie jakilinux.org pojawił się interesujący artykuł, traktujący o dobrych i złych nawykach w kwestii obsługi terminala.

Osobom nowym pomoże poznać tajniki szybkości, a osobom zapuszczającym już korzenie, pomoże uprościć wykonywaną pracę i uczynić ją bardziej efektywną a zarazem efektowną. Operatory &&, || czy ; potrafią ludziom nieźle namotać w głowach. Szczególnie, gdy nie zostały im w sposób przyjazny wyjaśnione (jako i, lub…).

Jeżeli zastosujecie się przynajmniej do tych kilku małych porad, Wasza historia wywoływanych komend spowoduje konwulsje u nielinuksiarzy .

openSUSE 11.0 sobie chwaliłem. Były mniejsze problemy z nVidią, ale to dotyczy każdej dystrybucji. Gdy tylko wydano 11.1, nie omieszkałem zaktualizować susełka. Problemy tylko zacząły się mnożyć :/ .

• nowy GDM sam zmienia domyślną sesję (po zainstalowaniu KDE4 nie pojawiło się żadne okienko z pytaniem, czy ma być to domyślna sesja, a taką właśnie się stała);
• PulseAudio >= 0.9.10 niemiłosiernie trzeszczy gdy jednocześnie gra muzyka/odtwarzany jest film i włączone są dźwięki kliknięć przycisków itd. Niezależnie od konfiguracji modułu jądra mojej karty dźwiękowej czy sposobu miksowania, ilości czy długości „fragmentów” w PulseAudio;
• losowe problemy z usługami – pomimo iż włączone w 3 i 5 poziomie uruchamiania, przykładowo network a czasami nawet lirc i xdm (usługa włączająca menedżer logowania, dla GNOME – GDM) nie startują bez powodu, niejedna osoba włącznie ze mną oglądała różne logi i w nich nic nie ma, ba, nawet kazano mi skonfigurować połączenie sieciowe w panelu YaST, choć przy pierwszym uruchomieniu NetworkManager normalnie się odpalił (!);
• terminale wirtualne (nie daję głowę, że zwie się je wirtualnymi) tty2 do tty6 nie są uruchamiane, choć powinny a przy pierwszym uruchomieniu działały;
• próba używania Compiza może się zakończyć tragicznie, jeżeli włączy się repozytorium X11:Compiz zamiast X11:XGL – nigdzie w poradnikach nawet nie jest odnotowane, by używać wciąż X11:XGL ze względu na stabilność i brak problemów z uruchamianiem, a w panelu YaST oczywiście nie ma do wyboru X11:XGL, tylko X11:Compiz;
• podczas uruchamiania sesji użytkownika, X-y wywracają się, choć przy poprzednich dziesiątkach uruchomień tego nie robiły;
• sterowniki nVidii nieskonfigurowane w xorg.conf oraz niezmodyfikowany /usr/bin/compiz-manager (uruchamia się domyślnie bez --loose-binding albo --indirect-rendering) powodują same problemy: biały kolor zamiast cieni i wywrotki X-ów podczas startu sesji użytkownika.

Najgorsze nie jest to, że te problemy powodują wywrotki sesji, czy niemiłe doświadczenia podczas użytkowania. Najgorsze jest to, że jeśli zgłosi się z prośbą o pomoc, otrzyma się uwagę, że rzekomo coś się zepsuło, choć z 11.0 postępowało się tak samo, a ostateczna rada brzmi „przeinstaluj”. Nie będę już nawet wypominał, że wszystko to dzieję się nawet po reinstalacji… Aż wstyd przyznać, że do tego doszło, bym reinstalował Linuksa, ale skoro terminale tty2-tty6 nie były uruchomione, a usługa xdm nawet nie była wywoływana podczas uruchamiania, nie było innego wyboru. Nawet tryb failsafe zdał się na nic.

Nie wiem, co ja teraz zrobię. Nie chcę zgadywać przy każdym uruchomieniu jaki problem napotkam. Ja chcę tylko wygodnie używać komputera nie wkurzając się na ciągłę zwisy czy zżeranie moich zasobów przez systemowe bzdety. W swojej karierze miałem już do czynienia z Fedorą i Ubuntu i z tych dwóch lepiej pod względem normalnego użytkowania wypada Ubuntu.

Nie lubię zmieniać dystrybucji w której rozwój częściowo już jestem zaangażowany, ale chyba znów będę zmuszony to zrobić.

Dobrze czasem mieć jakiś problem i go rozwiązać ale nie nonstop i to co rano…

Lada chwila i ja zacznę pisać głupoty jak mister „niewierzący w Linuksa na biurkach, bo i Red Hat w to nie wierzy”.

Wiem, że niejedna osoba powie mi teraz „Get a Mac”. Moja odpowiedź brzmi „chętnie go przyjmę w prezencie” i nie będzie mnie obchodziło do kto o producencie czy o użytkownikach myśli. Będę miał ww. problemy z głowy.

Przykro mi, że muszę nowy rok zaczynać, niechcący idąc z prądem narzekania na Linuksa, bo naprawdę go lubię i nie chcę się go pozbywać, ale natłok problemów pomalutku mnie przytłacza. Szczególnie wtedy, kiedy nie mam czasu rozwiązywać problemów…

Niektórzy z Was pewnie nie spodziewali się, że jeszcze napiszę o tym wydaniu openSUSE, zważając, że południe minęło już dawno :] .

Ale do rzeczy, pozwolę sobie napisać, co ważnego i mniej ważnego się zmieniło, nie owijając w bawełnę.Standardowo, jak w każdym nowym wydaniu, napotkamy liczne aktualizacje oprogramowania.

GNOME 2.24

Moim zdaniem, w GNOME 2.24 najważniejsze są karty w Nautilusie (kliknięcie kółkiem nie otwiera już nowego okna w przypadku przeglądarki, lecz otwiera kartę), obsługa motywów dźwięków i użycie libcanberra, dzięki czemu w PulseAudio zobaczymy suwak „dźwięki systemowe”. To prawda, funkcja znana z Windows Vista.

Banshee 1.4.1

Drugą, moim zdaniem, ważną nowością jest nowa wersja odtwarzacza Banshee.

Odtwarzacz potrafi już odtwarzać radia internetowe, aktualizować bibliotekę multimediów, zmieniać nazwy plików wedle znaczników, posiada ulepszony edytor znaczników. Został też delikatnie odpicowany widok „teraz odtwarzanych”. Tak, odbicie okładki znamy z OSX, wiem. Prócz tego, wprowadzono obsługę urządzenia HTC G1, z systemem Android na pokładzie.

YaST

Konfigurator ze stacji dawnej firmy SuSE GmbH znacznie lepiej integruje się teraz z GNOME, mówiąc bardzo krótko.

NetworkManager

Nowa wersja daemona i aplikacji do konfiguracji połączenia sieciowego, lepiej niż kiedykolwiek radzi sobie z telefonami komórkowymi i innymi urządzeniami służącymi do łączenia z Internetem.

Wiele monitorów

Jeżeli wierzyć ludziom, można podłączyć do laptopa monitor bez obawy o cokolwiek, dzięki jeszcze lepszej obsłudze RandR.

PST: Ciekawe jak z nVidią w tej kwestii.

Contrib

Repozytorium społeczności, Contrib, rozpoczyna swoją działalność. Oznacza to jeszcze większą otwartość. Obok budowy pakietów dystrybucji w 100% w oBS zamiast wewnętrznego systemu, jest to drugi krok w kierunku nadania społeczności większej roli i pozwolenia jej na większe zaangażowanie w rozwój projektu. W ten sposób ludzie zbliżą się nieco, w swoistej hierarchii, do pracowników firmy Novell, którzy mimo wszystko nadal odgrywają największą rolę.

GDM 2.24.x

Prócz samego środowiska GNOME, zaktualizowano też GDM, menedżer logowania tegoż projektu. Zadanie to mogło zostać wykonane już przed wydaniem openSUSE 11.0, jednak uznano, że należy poczekać aż menedżer po „rewolucji” troszkę „wydorośleje”.

Nigdzie nie mogłem znaleźć obrazka przedstawiającego jego wygląd w openSUSE 11.1, a że lenistwo mi nie pozwala, pozwalam sobie zostawić przy tej notce suchy tekst .